V KO 108/17

Sygn. akt V KO 108/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie oskarżonego Z. G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2017 r. wniosku Sądu Rejonowego w S. o przekazanie sprawy sygn. akt IV K [...] do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę oskarżonego Z. G. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w S. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania w trybie art. 37 k.p.k. sprawy toczącej się przeciwko Z. G. innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu postanowienia sąd ten wskazał, że akt oskarżenia został skierowany do Sądu Rejonowego w S., w którym orzeka pokrzywdzony tym przestępstwem, sędzia R. P.. Powołując się na powyższe, występujący z wnioskiem sąd podniósł konieczność przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, celem wyeliminowania jakichkolwiek zastrzeżeń, co do obiektywnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek Sądu Rejonowego w S. zasługiwał na uwzględnienie. Przepis art. 37 k.p.k. powinien być stosowany także wówczas, gdy rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy mogłoby stwarzać po stronie opinii publicznej uzasadnione 2 wątpliwości co do bezstronnego rozpoznania tej konkretnej sprawy. Chodzi tu o takie wątpliwości, które mogą się pojawić u postronnego, obiektywnego, obserwatora takiego procesu. Przenosząc te uwagi w realia sprawy podkreślić należy, że okoliczności zaistniałe w tej sprawie niewątpliwie mogłyby wywołać u postronnego, obiektywnego, obserwatora takiego procesu, wątpliwości, co do bezstronnego, obiektywnego rozpoznania sprawy we właściwym sądzie. Jest rzeczą oczywistą, że w odbiorze społecznym, po rozpoznaniu sprawy przez sąd, w którym urząd sędziego pełni pokrzywdzony, mogłoby powstać przekonanie o braku bezstronności prowadzonego postępowania i to niezależnie od jego wyniku. Zastrzec trzeba, że decyzja Sądu Najwyższego podjęta w tej sprawie, nie może być odebrana, jako potwierdzenie braku obiektywizmu, czy zaufania do sędziów Sądu Rejonowego w S.. Rzecz jednak w tym, że szczególne okoliczności faktyczne tej sprawy w rzeczywistości mogłyby w odczuciu społecznym wywołać wątpliwości, co do rzetelności i obiektywności prowadzonego postępowania, a to nie służyłoby dobru wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.). Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w S.. l.n