V KO 26/22

Sygn. akt V KO 26/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 21 kwietnia 2022 r. w sprawie I. G. i H. G. wniosku sędziego Sądu Najwyższego o wyłączenie, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć Sędziego Sądu Najwyższego Andrzeja Tomczyka od rozpoznania sprawy o sygn. akt V KO 13/22. UZASADNIENIE Sędzia Sądu Najwyższego Andrzej Tomczyk wystąpił z wnioskiem o wyłączenie go od rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt V KO 13/22. Uzasadniając ten wniosek wskazał, że w sprawie I. G. i H. G. brał udział jako sędzia sprawozdawca w składzie rozpoznającym kasację ich obrońcy od orzeczenia kończącego postępowanie, które obecnie jest przedmiotem wniosku o jego wznowienie. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek złożony przez sędziego Sądu Najwyższego Andrzeja Tomczyka jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Jednocześnie należy zauważyć, że oświadczenie sędziego o istnieniu okoliczności mogących wpłynąć na jego bezstronność wymaganą przez prawo i uzasadniających obawę co do możliwości obiektywnego 2 orzekania w konkretnej sprawie, obliguje nie tylko do wnikliwego rozważenia przedstawionych przesłanek tej inicjatywy, ale w wypadku potwierdzenia ich rzeczywistego występowania, powinno - co do zasady - prowadzić do uwzględnienia wniosku sędziego o wyłączenie od udziału w rozpoznawaniu sprawy, zwłaszcza gdy w odbiorze zewnętrznym może powstać wątpliwość co do istnienia kierunkowego nastawienia sędziego do stron procesowych lub uczestników postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2018 r., III KK 244/17, OSNKW 2018, z. 3, poz. 26). Na gruncie przedmiotowej sprawy Sędzia Andrzej Tomczyk wykazał istnienie przesłanki do zastosowania instytucji wyłączenia, określonej w art. 41 § 1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.