V KO 41/15

Sygn. akt V KO 41/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie D. G. oskarżonego o przestępstwa określone w art. 190 § 1 kk oraz w art. 224 § 2 kk, i E. F. oskarżonej o przestepstwo z art. 157 § 2 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 sierpnia 2015 r., wystąpienia Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu o przekazanie sprawy sygn. akt III K 423/15, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę D. G. i E. F. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.. UZASADNIENIE Opisana inicjatywa Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu okazała się uzasadniona. Ocenę słuszności wystąpienia dyktuje analiza treści zarzutu stawianego w akcie oskarżenia D. G. co do popełnienia czynu, zakwalifikowanego jako przestępstwo określone w art. 224 § 2 k.k., polegającego na grożeniu, na terenie wymienionego Sądu Rejonowego, sprowadzeniem eksplozji materiałów wybuchowych w celu zmuszenia sędziego tego Sądu oraz prokuratora miejscowej Prokuratury Rejonowej do odstąpienia od czynności służbowej. 2 Bez wątpienia dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., wiąże się w szczególności z niezbędnym zapewnieniem warunków do rozpoznania sprawy w sposób bezstronny i obiektywny. W sytuacji więc, gdy w roli osoby pokrzywdzonej opisanym przestępstwem występuje sędzia sądu miejscowo właściwego, a na dodatek czyn ten miał mieć miejsce w budynku tego sądu, to nie sposób przyjąć, by takie właśnie warunki do rozpoznania sprawy istniały w tymże Sądzie Rejonowym. Wydźwięk wspomnianych okoliczności z pewnością mógłby w odczuciu społecznym podważać zaufanie do obiektywizmu i bezstronności tego Sądu, a także wpływać na swobodę orzekania sędziów. Skorzystanie z właściwości delegacyjnej co do osądu sprawy D. G. w zakresie wymienionego przestępstwa determinuje przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu co do pozostałych czynów zarzuconych temu oskarżonemu, a także przestępstwa zarzuconego E. F.. Sprawy o te przestępstwa charakteryzuje bowiem łączność podmiotowo-przedmiotowa, uzasadniająca łączne ich rozpoznanie. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne skorzystanie z dyspozycji art. 37 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie. l.n