IV KO 16/20

Sygn. akt IV KO 16/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie zażalenia P. S. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 14 stycznia 2020r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt PR Ds.(…), po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 kwietnia 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w K. zawartego w postanowieniu z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt IV Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt IV Kp (…), Sąd Rejonowy w K. , na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia P. S. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 14 stycznia 2020r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt PR Ds.(…). Uzasadniając wniosek wskazano, że zawiadomienie P. S. o popełnieniu przestępstw odnosi się wprost do działań Dyrektora tamtejszego Sądu oraz Kierownika Oddziału Kadr Sądu Rejonowego w K. , wobec czego rozpoznanie sprawy w sądzie właściwym miejscowo mogłoby mogłoby stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania w tym sądzie sprawy w sposób obiektywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia pokrzywdzonego P. S. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 14 stycznia 2020r. o odmowie wszczęcia śledztwa - jest zasadny. W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać w opinii publicznej uzasadnione (choćby obiektywnie nieprawdziwe) przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób bezstronny. Niewątpliwie do okoliczności subiektywnie uzasadniających powstanie wątpliwości odnośnie do zdolności zachowania bezstronności przez sąd właściwy należą te, występujące w sprawach, w których osobą oskarżoną bądź wskazaną jako podejrzewana o popełnienie przestępstwa jest sędzia sądu właściwego lub sądu nadrzędnego czy też inni pracownicy tego Sądu. Na gruncie przedmiotowej sprawy pokrzywdzony wskazuje, że pracownicy Sądu właściwego, w inicjowanej przez niego sprawie, przekroczyli swoje uprawnienia działając na jego szkodę w rozumieniu art. 231 § 1 k.k. Wobec tego podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w K. , że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu. Pozostawienie tej sprawy do rozpoznania w Sądzie właściwym, nie sprzyjałoby realizacji istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba ukształtowania, w świadomości żalącego jak i w opinii publicznej, przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego przedmiotowe zażalenie. Jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy należało wskazać na Sąd Rejonowy w G. jako nieodległy względem Sądu właściwego. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.