II KO 120/22

Sygn. akt II KO 120/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie zażalenia B. M. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w Lublinie o odmowie wszczęcia śledztwa z 29 września 2022 r. w sprawie […] -1.Ds. […], po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2023 r. wniosku Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie zawartego w postanowieniu z 28 listopada 2022 r. sygn. akt III Kp 897/22 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie o sygn. akt III Kp 897/22 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 listopada 2022 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy o sygn. akt Kp 897/22 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu Sąd wnioskujący wskazał, że prokurator przedstawił wskazanemu sądowi do rozpoznania zażalenie B. M. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w Lublinie z 29 września 2022 r. o odmowie wszczęcia śledztwa m.in. w sprawie zaistniałego w dacie dziennej nieustalonej pomiędzy dniem 19 maja 2022 r. a dniem 23 czerwca 2022 r. w L. przekroczenia uprawnień przez 2 nieustalonego pracownika Sądu Rejonowego w L. polegającego na udostępnieniu nieprawomocnego wyroku sygn. akt IX K 428/21, czym działano na szkodę interesu prywatnego B. M., tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. W ocenie Sądu wnioskującego, zważywszy, iż domniemanym sprawcą powyższego przestępstwa jest nieustalony pracownik Sądu Rejonowego w L., dobro wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu art. 37 k.p.k., wymaga przekazania sprawy innemu, niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia pokrzywdzonej B. M. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w Lublinie o odmowie wszczęcia śledztwa z 29 września 2022 r. w sprawie […] -1.Ds. […], o przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. - jest zasadny. Zgodnie z jednolitym orzecznictwem Sądu Najwyższego, dobro wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu art. 37 k.p.k. wtedy wymaga przekazania sprawy innemu, niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu, gdy zaistnieją w sprawie takie szczególne okoliczności, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania tej sprawy w sposób obiektywny (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 8 marca 2006 r., sygn. akt IV KO 9/06). Niewątpliwie do okoliczności subiektywnie uzasadniających powstanie wątpliwości odnośnie do zdolności zachowania bezstronności przez sąd właściwy należą te, występujące w sprawach, w których osobą oskarżoną bądź wskazaną jako podejrzewana o popełnienie przestępstwa, jest sędzia lub urzędnik sądu właściwego. Wobec tego podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie, że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k. należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu, co zapewni realizację istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba 3 ukształtowania, w świadomości skarżących, jak i w opinii publicznej, przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego przedmiotowe zażalenie. Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu.