V KO 42/14

Sygn. akt V KO 42/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) na posiedzeniu w dniu 27 października 2014 r. w sprawie J. W. oskarżonego z art. 297 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w Ż. zamieszczonego w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt II K […] w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Ż., wskazanym postanowieniem, na podstawie art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy oskarżonego J. W. do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu podkreślił, że stan zdrowia oskarżonego wykazany opinią biegłego medyka sądowego nie pozwala na udział J. W. w rozprawie w sądzie miejscowo właściwym, natomiast według tego biegłego istnieją realne możliwości rozpoznania sprawy niniejszej przez Sąd Rejonowy w O., który usytuowany jest w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego. W konsekwencji wnioskujący Sąd przyjął, że dobro wymiaru sprawiedliwości 2 warunkowane potrzebą doprowadzenia do procesu, który okazuje się być mało realny bez odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu, uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, mającemu siedzibę w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w Ż. zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazanie przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12, LEX nr 1231575). Sąd Rejonowy w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności, mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości” użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k., które w tym konkretnym przypadku wyczerpuje stan zdrowia oskarżonego uniemożliwiający prowadzenie rozprawy w sądzie miejscowo właściwym (zob. postanowienia SN: z dnia 12 sierpnia 2008 r., sygn. II KO 50/08, OSNwSK 2008/1/1625, z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, LEX nr 860626). Właśnie z powodu stanu zdrowia oskarżonego, który trafnie uznano za długotrwałą przeszkodę uniemożliwiającą prowadzenie postępowania karnego, było ono zawieszone od dnia 13 września 2013 r. do dnia 27 sierpnia 2014 r. Z opinii biegłego medyka sądowego J. M. sporządzonej w dniu 2 marca 2014 r. wynika, że obecny stan zdrowia oskarżonego zezwala na udział w postępowaniu sądowym, które toczyłoby się w bliskiej odległości od jego miejsca zamieszkania w okresach kiedy nie przebywa on na zleconych zabiegach lekarskich. Należy podkreślić, że stwierdzone u oskarżonego schorzenia mają charakter przewlekły i nie rokują rychłego ich ustąpienia. W konsekwencji uniemożliwiają one stawiennictwo oskarżonego w sądzie miejscowo właściwym. W tej sytuacji przeprowadzenie procesu możliwe jest jedynie w sądzie rejonowym znajdującym się w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego, tj. w O.. Te okoliczności faktyczne uzasadniały zastosowanie instytucji właściwości z delegacji określonej w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu 3 w O., albowiem tylko w takim wypadku możliwe jest rozpoznanie tej sprawy. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2014 r. wydanym na podstawie art. 37 k.p.k. w sprawie V KO 35/14, a dotyczącym J. W. w identycznej sytuacji faktycznej i prawnej. Argumentacja zawarta w tym judykacie zachowuje swoją aktualność także w niniejszym postępowaniu. Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [aw]