V KO 42/18

Izba Karna2018-06-07

Skład orzekający: Henryk Gradzik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na stan zdrowia oskarżonej i odległość od miejsca zamieszkania jest uzasadniony, gdy rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o warunkowe umorzenie postępowania może zapaść na posiedzeniu bez obligatoryjnej obecności oskarżonej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi za przedwczesny. Stwierdził, że gdy rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o warunkowe umorzenie postępowania może zapaść na posiedzeniu w trybie art. 341 § 1 k.p.k., a obecność oskarżonej nie jest obowiązkowa, to występowanie o przekazanie sprawy innemu sądowi może okazać się zbędne. W takiej sytuacji, celowa wydaje się zmiana postanowienia o skierowaniu wniosku na rozprawę i rozpoznanie go na posiedzeniu.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w N. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy M.W. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na zły stan zdrowia oskarżonej i odległość od miejsca zamieszkania, co utrudnia jej stawiennictwo na rozprawę. Sąd Najwyższy zauważył, że sprawa dotyczy wniosku o warunkowe umorzenie postępowania, który mógł być rozpoznany na posiedzeniu. Wobec trojga innych oskarżonych postępowanie zostało warunkowo umorzone na posiedzeniu. M.W. przyznała się do zarzucanego czynu i przeprosiła pokrzywdzonego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KO 42/18 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik w sprawie M.W. podejrzanej o czyn z art. 255 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 czerwca 2018 r., wniosku Sądu Rejonowego w N. z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt II K …/17, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w N. wystąpił do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. z inicjatywą przekazania sprawy sygn. II K …/17, dotyczącej M. W., do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi – Sądowi Rejonowemu w K. - z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W argumentacji tego wniosku wskazano na zły stan zdrowia oskarżonej i znaczną odległość Sądu właściwego od miejsca jej zamieszkania, co utrudnia jej stawiennictwo na rozprawę. Po zapoznaniu się ze stanem sprawy Sąd Najwyższy zauważa, że wniosek Sądu Rejonowego w N. jest przedwczesny. Być może byłby on uzasadniony wtedy, gdyby wyznaczenie rozprawy było nadal obligatoryjne. To prawda, że na posiedzeniu w dniu 28 września 2017 r. Sąd Rejonowy skierował sprawę M.W. i pozostałych trzech oskarżonych na rozprawę, mimo że rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku prokuratora o warunkowe umorzenie postępowania wobec nich mogło zapaść na forum posiedzenia. Ostatecznie, wobec trojga oskarżonych, 2 z wyjątkiem M.W. która usprawiedliwiała niestawiennictwo na rozprawę w dniu 14 listopada 2017 r., orzeczono o warunkowym umorzeniu postępowania, o co zresztą wnosili prokurator i oskarżyciel posiłkowy. Postanowienie o warunkowym umorzeniu wobec tych oskarżonych uprawomocniło się w pierwszej instancji, bez skarżenia przez strony. Zważywszy, że M.W. przyznała się w postępowaniu przygotowawczym do popełnienia zarzuconego czynu, a po złożeniu wniosku o warunkowe umorzenie przeprosiła pokrzywdzonego w piśmie wysłanym do Sądu Rejonowego, celowa wydaje się zmiana postanowienia o skierowaniu wniosku jej dotyczącego na rozprawę i rozpoznanie go na posiedzeniu w trybie art. 341 § 1 k.p.k. przy uznaniu, że obecność oskarżonej nie jest obowiązkowa. Przy wykorzystaniu sugerowanego tu trybu postępowania występowanie o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu może okazać się zbędne. kc

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 255 § 1 kkart. 37 KPKart. 341 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy