V KO 72/21

Sygn. akt V KO 72/21 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie z zażalenia Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych na postanowienie prokuratora delegowanego do Wydziału Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej z dnia 12 lipca 2021 r., sygn. akt PK XIV Ds. [...] o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 września 2021 r. wniosku Sądu Rejonowego w P. zawartego w postanowieniu z dnia 23 sierpnia 2021 r., sygn. akt III Kp [...] o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę z zażalenia Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M.. UZASADNIENIE Wystąpienie Sądu Rejonowego w P. zasługiwało na uwzględnienie. Przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. Rolą tej szczególnej regulacji jest m.in. wyeliminowanie czynników mogących mieć negatywny wpływ na zapewnienie niezawisłości sędziowskiej w zakresie orzekania oraz stworzenie lepszych możliwości trafnego rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu (zob. np. postanowienia SN: z 20.01.2010 r., II KO 122/09; z 8.03.2006 r., IV KO 17/06; z 7.04.1999 r., IV 2 KO 24/99). Dobro wymiaru sprawiedliwości może uzasadniać przekazanie sprawy, gdy w następstwie konkretnych okoliczności w społecznym odbiorze może powstać przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana (zob. np. postanowienia SN: z 12.06.2003 r., IV KO 15/03, OSNwSK 2003/1, poz. 1288; z 12.02.2002 r., V KO 3/02; z 5.01.2001 r., III KO 20/02, OSNwSK 2003/1, poz. 853; z 10.12.1999 r., III KO 98/99). Osoba, której dotyczy zażalenie skierowane przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych pełniła – w dacie czynów, których dotyczyło zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia czynu zabronionego – funkcję Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...], a wcześniej – Prezesa Sądu Okręgowego w P., a więc sądów, którym instancyjnie i organizacyjnie podporządkowany jest sąd mający rozpoznawać środek zaskarżenia. Co więcej, zawiadomienie wprost łączy opisane tam zachowania z pełnioną funkcją Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...]. Te szczególne okoliczności niniejszej sprawy powodują, że rozpoznanie wniesionego zażalenia przez Sąd właściwy według zasad ogólnych mogłyby stać się – zarówno w odbiorze społecznym, jak i stron postępowania, źródłem, chociażby nieuzasadnionych, wątpliwości co do jego obiektywności i rzetelności. W takim stanie rzeczy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 37 k.p.k. przekazał sprawę zainicjowaną zażaleniem do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, położonemu poza obszarem apelacji poznańskiej, tj. Sądowi Rejonowemu w M., a więc najbliższemu Sądowi przynależnemu apelacji […]. Należy podkreślić, że decyzja o przekazaniu sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie wynika z braku zaufania do sędziów sądów apelacji poznańskiej, ale podyktowana jest wyłącznie troską o dobro wymiaru sprawiedliwości, które mogłoby zostać narażone w sytuacji rozpoznania zażalenia przez Sąd Rejonowy w P.. Z tego względu postanowiono jak w części dyspozytywnej.