V KO 73/18

Sygn. akt V KO 73/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie zażalenia A. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. z dnia 25 czerwca 2018 r. o odmowie wszczęcia śledztwa, sygn. akt PO IV Ds. […] po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 października 2018 r. wniosku Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 września 2018 r. o przekazanie sprawy o sygn. akt VIII Kp […] innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę VIII Kp […] przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 września 2018 r. Sąd w P. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania, w trybie art. 37 k.p.k., innemu sądowi równorzędnemu sprawy wszczętej zażaleniem A.K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. z dnia 25 czerwca 2018 r. o odmowie wszczęcia śledztwa, sygn. akt PO IV Ds. […]. Sprawa ta dotyczyła zawiadomienia o przestępstwie z art. 231 § 1 k.k., jakiego dopuścić się miał sędzia orzekający w Sądzie Apelacyjnym w […], będący obecnie Prezesem Sądu Okręgowego w P.. W uzasadnieniu postanowienia sąd wskazał, że czyn stanowiący przedmiot niniejszego postępowania miał polegać na niedopełnieniu 2 obowiązków przez sędziego sprawozdawcę podczas rozpoznania apelacji oskarżyciela posiłkowego. W dalszej części rozważań sąd wskazał na te podmiotowe uwarunkowania sprawy, stwierdzając, iż uzasadniają one przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu celem wyeliminowania jakichkolwiek zastrzeżeń, co do bezstronnego rozpoznania sprawy. Podkreślił również stanowisko Prokuratora Okręgowego w K., który także wniósł o przekazanie sprawy poza okręg apelacji […]. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują okoliczności, które mogą negatywnie oddziaływać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, na dobro wymiaru sprawiedliwości. Chodzi tu zwłaszcza o tego rodzaju sytuacje, których ocena może stwarzać w opinii społecznej przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, LEX nr 549423). Istotne jest, że dokonując ocen na tej płaszczyźnie należy odwołać się do ocen powziętych przez postronnego, obiektywnego obserwatora takiego procesu. Analizując okoliczności tej sprawy trzeba przyznać rację sądowi właściwemu, że skoro przedmiotem ocen w ramach decyzji o odmowie wszczęcia śledztwa były okoliczności dotyczące czynności urzędowych sędziego Sądu Apelacyjnego w […], orzekającego w sprawie tego sądu o sygn. II AKa […], to dokonanie kontroli odwoławczej tej decyzji prokuratora przez sąd instancyjnie podległy sądowi, w którym obecnie Prezesem Sądu Okręgowego w P. jest sędzia, co, do którego skierowano zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, może być postrzegane, jako stworzenie sytuacji kreującej nieobiektywną kontrolę odwoławczą, a taka ocena może być wyrażana także u postronnego obserwatora. Jest rzeczą oczywistą, że w takim układzie faktycznym, pozostawienie sprawy do rozpoznania sądowi występującemu z wnioskiem mogłoby tworzyć przekonanie o możliwym braku bezstronności prowadzonego postępowania odwoławczego i to niezależnie od jego wyniku. 3 Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w L.