V KO 91/22

Sygn. akt V KO 91/22 POSTANOWIENIE Dnia 3 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie zażalenia A. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 11 maja 2022 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt […], po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 listopada 2022 r., wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 15 września 2022 r., sygn. akt II Kp 286/22, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu - Sądowi Rejonowemu w Sieradzu. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Kaliszu wystąpił w inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.), wskazując, iż zaskarżona decyzja o odmowie wszczęcia śledztwa dotyczyła sprawy przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków w ramach rozpoznania konkretnej sprawy przez sędziego orzekającego w wydziale karnym Sądu właściwego miejscowo. Powyższy przedmiot sprawy w połączeniu w realiami funkcjonowania Sądu, mogą implikować u postronnego obserwatora uzasadnione wątpliwości w zakresie obiektywizmu. W związku z przedstawionymi realiami organizacyjnymi Sądu Rejonowego w Kaliszu, owych podstaw do negatywnego 2 społecznego odbioru procedowania w niniejszej sprawie nie byłoby w stanie wyeliminować sięgnięcie po instytucję określoną w art. 41 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Inicjatywa Sądu Rejonowego w Kaliszu okazała się zasadna. Przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości, o której mowa w art. 37 k.p.k. równoznaczna jest z dbałością o jego wizerunek w odbiorze społecznym. Jeżeli zachodzą w sprawie okoliczności, które czynią realną obawę o negatywny odbiór działalności orzeczniczej sądu właściwego miejscowo, przekazanie sprawy w trybie powyższego przepisu okazuje się być koniecznym instrumentem mającym tego rodzaju implikacjom zapobiegać. Okoliczności zaprezentowane przez Sąd Rejonowy w Kaliszu uzasadniały zastosowanie instytucji określonej w art. 37 k.p.k. Wystąpiła tu bowiem podstawa do uznania, że w przypadku pozostawienia zażalenia do rozpoznania sądowi właściwemu miejscowo dobro wymiaru sprawiedliwości mogłoby być zagrożone. Postrzegać je w tym wypadku należy jako potrzebę zagwarantowania właściwego społecznego odbioru działalności orzeczniczej sądu poprzez wykluczenie ewentualnych spekulacji, że względami mającymi wpływ na treść orzeczenia zapadłego w następstwie dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia pozostają kryteria pozamerytoryczne. W sprawie, w której zarzuty dotyczą sędziego sądu występującego, realizacja tego warunku byłaby z pewnością utrudniona. Tego rodzaju niezręcznych sytuacji (mogących implikować, choćby nawet nieuzasadniony negatywny społeczny wydźwięk) należy unikać poprzez dopuszczalną w ekstraordynaryjnym trybie zmianę właściwości miejscowej sądu (por. np. postanowienia SN: z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. V KO 3/13, LEX nr 1284787, z dnia 20 października 2016 r., V KO 70/16, LEX nr 2135822 z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. III KO 83/16, LEX nr 2147282, z dnia 12 grudnia 2018 r., V KO 81/18, LEX nr 2592822, z dnia 17 stycznia 2019, V KO 90/18, LEX nr 2609133, z dnia 5 lutego 2019, V KO 5/19, LEX nr 2616190). Mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności, celowe stało się przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w Sieradzu. [as] 3