V KRN 138/66

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Kubec. Sędziwoie: M. Budzianowski, T. Majewski (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: M. Rzeszewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Kurta S., oskarżonego z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1950 r. (Dz. U. Nr 6, poz. 46), w związku z rewizją nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Olsztynie z dnia 26 kwietnia 1958 r.,postanowił rewizję nadzwyczajną pozostawić bez rozpoznania z powodu wniesienia jej po upływie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się zaskarżonego postanowienia (art. 463 § 2 k.p.k.).Uzasadnienie faktyczneZaskarżone postanowienie uprawomocniło się dnia 3 maja 1958 r., a rewizja nadzwyczajna wpłynęła do Sądu Najwyższego dnia 4 września 1966 r., a więc po upływie terminu 6-miesięcznego, określonego w art. 397 d.k.p.k.W związku z powyższym wniosek rewizji zmierza jedynie do stwierdzenia uchybienia, polegającego na zasądzeniu na rzecz obywatela Niemieckiej Republiki Federalnej Kurta S. odszkodowania za niesłuszne skazanie - z naruszeniem zasady wzajemności zastrzeżonej w art. 517 d. k.p.k. w wypadkach dotyczących cudzoziemców.Ustalenie tego rodzaju uchybienia przez Sąd Najwyższy byłoby możliwe w okresie obowiązywania art. 397 d. k.p.k. Przepisy nowego kodeksu postępowania karnego, które obowiązują od dnia 1 stycznia 1970 r., nie zawierają jednak odpowiednika dawnego art. 397. Z nowego unormowania w tej materii (art. 463 § 2 k.p.k.) wynika, że uwzględnienie rewizji nadzwyczajnej na niekorzyść oskarżonego, wniesionej po upływie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia, nie jest w ogóle dopuszczalne, nawet w zakresie ograniczonym do ustalenia uchybień.Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy - zgodnie z art. 379 k.p.k. - postanowił pozostawić rewizję nadzwyczajną bez rozpoznania.