V KRN 212/88

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Z. Ziemba.Sędziowie SN: C. Kraska (spr.), J. Tobera.SentencjaSąd Najwyższy w Warszawie Izba Karna po rozpoznaniu w dniu 12 października 1988 r. sprawy A. Z. oskarżonego z art. 235 k.k. z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości na korzyść oskarżonego (L.dz. K III 632/1773/88) od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 4 maja 1988 r., sygn. akt (...), i postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 24 maja 1988 r., sygn. akt (...):uchyla zaskarżone postanowienia, a kosztami związanymi z rozpoznaniem rewizji nadzwyczajnej obciąża Skarb Państwa.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 4 maja 1988 r., sygn. akt (...), Sąd Rejonowy w G. zarządził wykonanie kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej, orzeczonej wobec A. Z. wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 sierpnia 1986 r., sygn. akt (...) "p".W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Rejonowy w G. stwierdził, że skazany uchyla się od nałożonego nań w powołanym wyżej wyroku obowiązku wykonywania stałej pracy zarobkowej oraz wykonania 20 godzin pracy na cele społeczne.Po rozpoznaniu zażalenia skazanego Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z dnia 24 maja 1988 r., sygn. akt (...), zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.Od powyższych postanowień Minister Sprawiedliwości złożył rewizję nadzwyczajną na korzyść A. Z., zarzucając w niej błąd w ustaleniach faktycznych, wniósł o uchylenie zaskarżonych postanowień.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Stanowisko Sądu Rejonowego w G. nie jest trafne.Przepis art. 78 § 2 k.k. otwiera drogę do fakultatywnego wykonania kary tylko wówczas, gdy m.in. zostanie skazanemu wykazane uchylanie się od wykonania nałożonych obowiązków. Nie wystarcza tu tylko stwierdzenie samego faktu niewykonania określonego obowiązku nałożonego na skazanego przez sąd. Uchylanie się oznacza złą wolę skazanego, to jest negatywny stosunek psychiczny do spoczywającego na nim obowiązku, który znajduje wyraz w tym, iż skazany celowo (umyślnie) niepodporządkowuje się temu obowiązkowi.W sprawie niniejszej nie wystąpiła sytuacja pozwalająca uznać, iż A. Z. uchylał się od nałożonych nań obowiązków wykonywania stałej pracy zarobkowej oraz wykonania pracy na cele społeczne.Z załączonych do rewizji nadzwyczajnej dokumentów wynika, że w okresie próby skazany A. Z. pracował w różnych zakładach lub przedsiębiorstwach.Aktualnie skazany zatrudniony jest w Spółce "L.".Z zaświadczenia wydanego przez Rejon Obsługi Mieszkańców Nr 2 wynika także, że A. Z. w dniach od 25 czerwca 1988 r. do 28 czerwca 1988 r. wykonał pracę na cele społeczne w nałożonym nań wymiarze 20 godzin.W świetle powyższych faktów nie jest uzasadnione stanowisko Sądu Rejonowego w O., przypisujące A. Z. uchylanie się od nałożonych nań obowiązków wykonywania pracy zarobkowej oraz prac na cele społeczne.Można jedynie stwierdzić, iż postawę skazanego w zakresie wykonywania pracy zarobkowej cechowała duża zmienność wyboru miejsca i charakteru zatrudnienia, co jednak nie daje dostatecznych podstaw do zarządzenia wykonania kary na podstawie art. 78 § 2 k.k.Dlatego też uchylono zaskarżone postanowienia.