V KRN 560/67

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Zembaty (sprawozdawca).Sędziowie: W. Dąbrowski, T. Majewski.Prokurator Prokuratury Generalnej: M. Matywiecka.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Bolesława L. dotyczącej wyroku łącznego, po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej na korzyść oskarżonego od wyroku łącznego Sądu Powiatowego w Wadowicach z dnia 23 czerwca 1966 r. i od utrzymującego go w mocy wyroku Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 10 listopada 1966 r., na podstawie art. 394-396, 400, 383 pkt 2, 388 § 1 i 432 k.p.k.1) uchylił oba zaskarżone wyroki w części dotyczącej orzeczenia o karze więzienia zastępczego i opłacie sądowej; 2) wymierzoną Bolesławowi L. łączną grzywnę w kwocie 5.000 zł zamienił na wypadek jej nieuiszczenia w terminie na 50 dni więzienia zastępczego; 3) opłaty sądowe wymierzone Bolesławowi L. wyrokami, które uległy połączeniu, zsumował na kwotę 2.050 zł; 4) przejął na rachunek Skarbu Państwa koszty związane z rewizją nadzwyczajną.Uzasadnienie faktyczneRewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości od wyroku łącznego Sądu Powiatowego w Wadowicach z dnia 23 czerwca 1966 r. i wyroku Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 10 listopada 1966 r., założona na korzyść Bolesława L., zarzuciła tym wyrokom na podstawie art. 371 pkt 1 i 2 k.p.k. obrazę przepisu art. 31 § 2 k.k. wobec orzeczenia kary zastępczej na wypadek nieuiszczenia grzywny wbrew jego zasadom oraz obrazę przepisu art. 12 ust. 2 dekretu z dnia 23 stycznia 1947 r. o opłatach sądowych w sprawach karnych (Dz. U. z 1960 r. Nr 51, poz. 299) wobec orzeczenia opłaty przewyższającej sumę opłat poszczególnych i wniosła o zmianę zaskarżonych wyroków w wymienionym zakresie przez orzeczenie kary zastępczej na wypadek nieuiszczenia wymierzonej kary grzywny oraz opłaty sądowej zgodnie z treścią obrażonych przepisów.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Zaskarżonymi wyrokami wymierzona została Bolesławowi L. kara łączna w wysokości 2 lat i 3 miesięcy więzienia oraz 5.000 zł grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na 100 dni więzienia zastępczego. Jednocześnie zasądzono od skazanego koszty postępowania oraz opłatę sądową w kwocie 2.950 zł, z czego 250 zł miało pochodzić ze sprawy II Kp 740/65 i 2.700 zł ze sprawy II Kp 274/65.Jak wynika jednak z załączonych akt, Bolesław L. skazany został przez Sąd Powiatowy w Wadowicach:1) w sprawie II Kp 274/65 wyrokiem z dnia 5 maja 1965 r., zmienionym następnie przez wyrok Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 10 sierpnia 1965 r. i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 1966 r., za 3 przestępstwa z art. 264 § 1 k.k. na łączną karę 2 lat więzienia i 5.000 zł grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na 50 dni więzienia zastępczego (1 dzień więzienia = 100 zł), w związku z czym opłaty za obie instancje zasądzono w kwocie 1.800 zł.2) w sprawie II Kp 740/65 wyrokiem z dnia 7 września 1965 r. za czyn z art. 264 § 1 k.k. na 6 miesięcy więzienia i 1.000 zł grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na 20 dni więzienia zastępczego i zasądzeniem opłaty sądowej w kwocie 250 zł.Płynie stąd wniosek, że zaskarżony wyrok łączny jest wadliwy co do orzeczenia kary zastępczej na wypadek nieuiszczenia w terminie grzywny oraz co do opłaty sądowej. Skoro bowiem przy orzekaniu kary łącznej grzywny Sąd Powiatowy zastosował pełną absorpcję, to powinno to dotyczyć także kary zastępczej, jako kary pochodnej, nierozerwalnie z grzywną związanej. W żadnym zaś razie kara zastępcza na wypadek nieuiszczenia grzywny łącznej nie mogła być wyższa od sumy kar zastępczych na wypadek nieuiszczenia grzywien poszczególnych (art. 31 § 2 k.k.).Natomiast opłaty przy orzekaniu kary łącznej podlegają zsumowaniu, jak to wyraźnie stanowi przepis art. 12 ust. 2 dekretu o opłatach sądowych w sprawach karnych (Dz. U. z 1960 r. Nr 51, poz. 299).Ponieważ Sąd Powiatowy zarówno karę zastępczą, jak i opłatę sądową orzekł wbrew wymienionym przepisom, a Sąd Wojewódzki uchybień tych nie naprawił, choć miał taką możliwość i obowiązek - przeto orzeczono jak w sentencji.