V KRN 84/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Wagner. Sędziowie: Z. Kubec (sprawozdawca), J. Matysiak.Prokurator Prokuratury Generalnej: K. Kozakiewicz.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 1970 r. sprawy Wacława G., oskarżonego z art. 259 d.k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej założonej przez Prokuratora Generalnego PRL na korzyść oskarżonego od postanowienia Sądu Powiatowego w Częstochowie z dnia 25 lutego 1969 r.uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Powiatowemu w Częstochowie w składzie jednego sędziego i dwóch ławników.Uzasadnienie faktyczneOskarżony Wacław G., urodzony 1 lutego 1949 r. (skrócony odpis aktu urodzenia), został skazany wyrokiem Sądu Powiatowego w Częstochowie z dnia 13 kwietnia 1966 r. za przestępstwo z art. 259 w związku z art. 70 k.k. z 1932 r. na umieszczenie w zakładzie poprawczym. Wyrok ten uprawomocnił się, jednakże nie wykonywano go aż do czasu ukończenia przez oskarżonego Wacława G. 20 lat; dopiero wówczas Wydział dla Nieletnich Sądu Powiatowego w Częstochowie skierował do V Wydziału tego Sądu wniosek o wydanie orzeczenia w myśl przepisu art. 77 k.k. z 1932 r.Orzeczenie w tym względzie zapadło w dniu 25 lutego 1969 r. w formie postanowienia, wydanego w składzie jednego sędziego na posiedzeniu.Od tego prawomocnego postanowienia założył rewizję nadzwyczajną Prokurator Generalny PRL, zarzucając obrazę przepisów postępowania przez wymierzenie oskarżonemu Wacławowi G., skazanemu prawomocnie za przestępstwo z art. 259 w związku z art. 70 k.k. z 1932 r. na umieszczenie w zakładzie poprawczym, kary na podstawie art. 77 w związku z art. 76 § 1 k.k. z 1932 r. postanowieniem, wydanym na posiedzeniu przez Sąd Powiatowy w składzie jednoosobowym, mimo że w myśl przepisów art. 16 § 1, 41 i 413 k.p.k. z 1928 r. orzeczenie kary w tym wypadku powinno nastąpić wyrokiem, wydanym w składzie jednego sędziego i dwóch ławników po przeprowadzeniu rozprawy. Rewizja wnosi więc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Powiatowemu w Częstochowie w składzie jednego sędziego i dwóch ławników.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zaskarżone orzeczenie zapadło w formie postanowienia, wydanego w składzie jednoosobowym na posiedzeniu. Tryb wydania tego orzeczenia był więc nieprawidłowy, gdyż w myśl przepisów postępowania przytoczonych w rewizji nadzwyczajnej orzeczenie to należało wydać w formie wyroku po przeprowadzeniu rozprawy, a więc z udziałem obydwu stron oraz w składzie jednego sędziego i dwóch ławników, gdyż wyrok skazujący oskarżonego Wacława G. wydany był w takim składzie, zgodnie z przepisem art. 16 § 1 k.p.k. z 1928 r.Przytoczone wyżej przepisy kodeksu karnego z 1932 r. i kodeksu postępowania karnego z 1928 r. dotyczące nieletnich zachowują swą moc obowiązującą na podstawie art. 1 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 1969 r. o utrzymaniu w mocy na okres przejściowy niektórych dotychczasowych przepisów prawa karnego (Dz. U. Nr 37, poz. 311).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał rewizję nadzwyczajną za uzasadnioną i uchylił zaskarżone postanowienie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania w składzie jednego sędziego i dwóch ławników.