V KZ 1/13

Sygn. akt V KZ 1/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie W. S. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2013 r., zażalenia wniesionego przez wnioskodawcę, na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 14 grudnia 2012 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w J. z dnia 5 lipca 2011r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez W. S., albowiem wniosek ten nie odpowiadał warunkom formalnym, gdyż nie został sporządzony i podpisany przez adwokata. Zarządzenie to zaskarżył wnioskodawca. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek o wznowienie postępowania, który nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego. W niniejszej sprawie obowiązek ten wynikający z treści art. 545 § 2 k.p.k. nie został spełniony, natomiast zażalenie wskazuje, że skarżący całkowicie pomija ten zasadniczy powód odmowy przyjęcia wniosku. Przypomnieć należy, że skazanemu wyznaczono obrońcę z urzędu, który po zbadaniu akt, zgodnie z treścią art. 84 § 3 2 k.p.k., poinformował Sąd, że nie stwierdził podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania (k. 74-75). Z treści tej opinii jednoznacznie wynika, że obrońca wyznaczony z urzędu w sposób właściwy dokonała analizy wniosku skazanego o wznowienie postępowania w oparciu o analizę akt sprawy. W związku z powyższym, skoro skazany po wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego swojego wniosku, a więc złożenia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata z wyboru, braku tego nie uzupełnił, słusznie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia sporządzonego osobiście przez niego wniosku. Wbrew twierdzeniom skazanego, w niniejszej sprawie, prowadzonej z wniosku skazanego o wznowienie postępowania, nie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza, gdyż Przewodniczący Wydziału Karnego wydający zaskarżone zarządzenie nie podlegał wyłączeniu z mocy prawa w trybie art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.