V KZ 17/24

V KZ 17/24 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 5 kwietnia 2024 r. zażalenia skazanego R. S., na zarządzenie zastępcy Przewodniczącego Wydziału VI Karnego Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 27 lutego 2024 r., sygn. akt VI Ka 267/23, w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. [J.J.] UZASADNIENIE Zastępca Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Elblągu zarządzeniem z dnia 27 lutego 2024 r. odmówił na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 21 grudnia 2023 r., wniesionej po terminie osobiście przez skazanego, wskazując że w takiej sytuacji brak było przyczyn uzasadniających wzywanie skazanego do uzupełnienia braków formalnych związanych z jej niepodpisaniem i niesporządzeniem przez adwokata lub radcę prawnego oraz wyznaczenia obrońcy z urzędu. Z zarządzenia wynika, że skazanemu 30 dniowy termin do wniesienia kasacji, liczony od doręczenia uzasadnienia wyroku w dniu 16 stycznia 2024 r., upłynął w dniu 15 lutego 2024 r., natomiast osobistą kasację skazany wniósł w dniu 16 lutego 2024 r. V KZ 17/24 2 Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skazany R. S. wskazując, że kasację wniósł w terminie, na dowód czego nadesłał kserokopię potwierdzenia odbioru korespondencji przez wychowawcę Zakładu Karnego w I. z dnia 15 lutego 2024 r. Zażalenie skazanego zostało przyjęte zarządzeniem z dnia 14 marca 2024 r., w którym wskazano, że dołączone potwierdzenie nadania przesyłki nie dotyczyło kasacji z dnia 16 lutego 2024 r., ale wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu w innej sprawie o sygn. VI Ka 479/23. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zasadnie bowiem zastępca Przewodniczącego Wydziału zarządzeniem z dnia 27 lutego 2024 r. odmówił przyjęcia kasacji wobec faktu, że skazany wniósł ją po terminie. Dokonując kontroli zaskarżonego zarządzenia stwierdzić bowiem należy, że jest ono poprawne zarówno pod względem formalnym jak i prawnym. Trafnie bowiem w sprawie ustalono, iż złożone przez skazanego wraz z zażaleniem potwierdzenie odbioru przesyłki dotyczyło innej sprawy, a nie wniesionej w tej sprawie kasacji. Wskazuje na to niewątpliwie porównanie daty umieszczonej na niepodpisanej kasacji 16 lutego 2024 r. oraz jej nadania również w dniu 16 lutego 2024 r. w M., z datą 15 lutego 2024 r. umieszczoną na wniosku o wyznaczenie obrońcy w sprawie o sygn. VI Ka 479/23, który wpłynął do pracownika Zakładu Karnego w I. tego samego dnia, o czym świadczy pieczątka na kopercie, na której podana jest przez skazanego również sygn. VI Ka 479/23 (k. 478-479, 495, 498-499). Nie można pominąć również tego, że pisma wysyłane do Sądu przez skazanego drogą oficjalną zawsze noszą adnotację wniesienia ich za pośrednictwem służby więziennej. Nie można natomiast oprzeć się wrażeniu, że ta niepodpisana kasacja wskazująca na miejsce jej sporządzenia M., została sporządzona przez obrońcę skazanego z urzędu, a który również 16 lutego 2024 r. poinformował Sąd Okręgowy w Elblągu, że nie jest już obrońcą R. S. (k. 478-480). Trafnie więc, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia wniesionej przez skazanego osobistej kasacji. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie. [J.J.] V KZ 17/24 3 (r.g.)