V KZ 29/24

V KZ 29/24 POSTANOWIENIE Dnia 2 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 sierpnia 2022 r. zażalenia J. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 19 kwietnia 2024 r. o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 11 marca 2024 r., sygn. akt V Ka 159/24 na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. [J.J.] UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 19 kwietnia 2024 r. odmówiono przyjęcia kasacji złożonej przez ukaranego J. K. , jako wniesionej przez osobę nieuprawnioną. Na to zarządzenie zażalenie wniósł ukarany. Kwestionując jego słuszność, skarżący podniósł, że nie składał kasacji, lecz wnosił o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wejherowie. Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. V KZ 29/24 2 Zażalenie nie jest zasadne. Zaskarżone nim zarządzenie wydano w oparciu o wskazane w jego podstawie prawnej przepisy, których stosowanie jest obowiązkiem sądu w każdym wypadku zaistnienia takich okoliczności faktycznych, które normy te regulują. Stosownie do przepisu art. 110 § 1 k.p.w. kasację w sprawach o wykroczenie może wnieść wyłącznie Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Nie może jej zatem wnieść sam ukarany. Równocześnie zgodnie z przepisem art. 112 k.p.w. w tego rodzaju sprawach w postępowaniu w przedmiocie kasacji stosuje się odpowiednio przepis art. 530 § 2 k.p.k., który zobowiązuje do odmowy przyjęcia kasacji, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 429 § 1 k.p.k., a więc m.in. wtedy, gdy jest ona wniesiona przez osobę nieuprawnioną. Oczywistym jest, że ukarany J.K. nie był uprawniony do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 11 marca 2024 r., sygn. akt V Ka 159/24. Skoro jednak wniósł taki środek zaskarżenia, słusznie odmówiono jego przyjęcia. Niczego w tym zakresie nie zmienia to, że złożone przez ukaranego pismo procesowe nie zostało oznaczane jako kasacja. Zgodnie z art. 118 § 1 k.p.k. – stosowanym odpowiednio w postępowaniu wykroczeniowym - znaczenie czynności procesowej ocenia się według treści złożonego oświadczenia. Treść pisma ukaranego z dnia 2 kwietnia 2024 r., a w szczególności zawarty w nim wniosek, nakazywała potraktować je jako kasację. Wzruszenie prawomocnego wyroku możliwe jest jedynie w postępowaniu zainicjowanym wniesieniem nadzwyczajnego środka zaskarżenia, a takim środkiem jest kasacja. Z tych względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. [J.J.] [ał]