V KZ 35/23

V KZ 35/23 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie S.S. wobec której postępowanie karne o czyn z art. 177 § 1 k.k. warunkowo umorzono, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 października 2023 r. zażalenia obrońcy oskarżonej na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt IV Ka 206/23, o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt IV Ka 206/23, odmówiono przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 18 kwietnia 2023 r. w sprawie o sygn. akt IV Ka 206/23 złożonej przez obrońcę oskarżonej S. S. Odmowę uzasadniono ustawową niedopuszczalnością kasacji wniesionej od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie wobec oskarżonej, w sytuacji kasacji, w której nie sformułowano także uchybienia z art. 439 k.p.k. V KZ 35/23 2 Powyższe zarządzenie zaskarżył obrońca oskarżonej stawiając zarzut naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na jego treść: „- art. 523 § 2 k.p.k. poprzez błędne uznanie, iż kasację można wnieść jedynie w przypadku skazania za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, podczas gdy prawidłowa i zgodna z literalnym brzmieniem wykładnia przedmiotowego przepisu prowadzi do wniosku, iż kasacja jest dopuszczalna w przypadku skazania za przestępstwo, podczas gdy drugi człon przedmiotowego przepisu tj. skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania odnosi się wyłącznie do przestępstwa skarbowego; - art. 523 § 1 k.p.k. poprzez uznanie, iż nie zostały spełnione przesłanki do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Odwoławczego, podczas gdy zgodnie z literalnym brzmieniem w/w przepisu i faktu zarzucenia w kasacji rażącego naruszenia przepisów postępowania przez Sąd Odwoławczy, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez niedostateczne rozważenie zarzutu apelacji dotyczącego art. 177 § 1 k.k. w/w przesłanki do wniesienia kasacji zaistniały.” Podnosząc powyższy obrońca wniósł o uchylenie zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji i przekazanie kasacji do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne wobec oskarżonej. Oznacza to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny. W przedmiotowym zażaleniu skarżący nie przedstawił żadnych powodów, które mogłyby wskazywać na to, by zarządzenie było dotknięte jakimkolwiek V KZ 35/23 3 uchybieniem. Skarżący błędnie interpretuje treść art. 523 § 2 k.p.k. twierdząc, że warunek skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania odnosi się wyłącznie do przestępstwa skarbowego. Wbrew temu co sugeruje skarżący takiego stanowiska nie uzasadnia literalne brzmienie przepisu. W treści tego przepisu użyto spójnika „lub”, który nie ma charakteru rozłącznego, a zatem dotyczy tak przestępstw jak i przestępstw skarbowych. Oznacza to, że kasację na korzyść można wnieść w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania zarówno za przestępstwo jak i przestępstwo skarbowe, ale również wówczas, gdy skazanie obejmuje oba rodzaje czynów. Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [M.S.] [ms]