V KZ 55/17

PostanowienieIzba Karna2017-12-20

Skład orzekający: Jarosław Matras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, sporządzonego osobiście przez ukaranego, jest prawidłowe, jeśli nie został on uzupełniony przez adwokata lub radcę prawnego, mimo wezwania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jest prawidłowe, jeśli wniosek nie został sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.s.w. Przymus adwokacki w tym zakresie ma charakter bezwzględny i nie dopuszcza odstępstw. W sytuacji, gdy wyznaczony obrońca z urzędu nie znalazł podstaw do złożenia wniosku, a ukaranemu nie udało się ustanowić obrońcy z wyboru, osobiste złożenie wniosku przez ukaranego skutkuje jego odrzuceniem.
Stan faktyczny
Ukarany złożył osobiście wniosek o wznowienie postępowania karnego. Wniosek zawierał braki formalne, polegające na braku podpisu adwokata lub radcy prawnego. Mimo wezwania do uzupełnienia braków, ukarany nie ustanowił obrońcy z wyboru ani nie uzupełnił wniosku w inny sposób. Wyznaczony wcześniej obrońca z urzędu poinformował o braku podstaw do złożenia wniosku. Przewodniczący Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KZ 55/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie M.P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2017 r. zażalenia ukaranego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 31 października 2017 r., sygn. akt II AKo […] o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt V Ka […] na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 31 października 2017 r. odmówiono przyjęcia do rozpoznania wniosku M.P. o wznowienie postępowania w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt V Ka […]. Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania było nieuzupełnienie przez ukaranego braku formalnego, polegającego na niedopełnieniu wymogu tzw. „przymusu adwokackiego”, a zatem sporządzenia i podpisania wniosku przez adwokata lub radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.s.w.), w sytuacji, gdy wyznaczony uprzednio obrońca z urzędu 2 radca prawny R.T. poinformowała o braku podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania (k.18,31). Wezwany do usunięcia braku formalnego ukarany w zakreślonym terminie braku tego nie usunął. W zażaleniu ukarany podniósł okoliczności, które w jego ocenie świadczą o konieczności wznowienia postępowania z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Argumentacja autora zażalenia zawarta w uzasadnieniu zażalenia nie ma znaczenia dla oceny zasadności skarżonego rozstrzygnięcia, skoro wywód koncentruje się wyłącznie na wykazaniu uchybień, jakimi obarczony jest, w ocenie skarżącego, prawomocny wyrok skazujący wydany w sprawie X W […]. Jednak do badania tych uchybień Sąd Najwyższy nie jest uprawniony, albowiem nie został skutecznie procesowo złożony wniosek o wznowienie postepowania, a przedmiotem zażalenia jest li tylko prawidłowość decyzji, która właśnie „blokuje” to postępowanie. W aktualnym stanie prawnym przepisy procedury karnej nie dopuszczają żadnego odstępstwa od ustanowionego w art. 545 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.s.w. wymogu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez obrońcę albo pełnomocnika. Przymus adwokacki przy sporządzaniu wniosku o wznowienie postępowania ma charakter bezwzględny. Skoro, zatem wyznaczony w tej sprawie z urzędu obrońca po przeanalizowaniu sprawy złożył opinię z której wynika, że nie stwierdził podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a ukarany nie ustanowił obrońcy z wyboru, który w jego imieniu ewentualnie sporządziłby i podpisał ów wniosek o wznowienie, do czego ukarany został wezwany zarządzeniem z dnia 20 września 2017 r. (doręczonym w dniu 26 września 2017 r. k. 41), to wydanie zarządzenia o odmowie przyjęcia osobistego wniosku o wznowienie postępowania było zgodne z przepisami prawa, tj. z treści art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i w zw. z art. 113 § 1 k.p.s.w. Z tych powodów orzeczono, jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 530 § 3 KPKart. 545 § 1 KPKart. 545 § 2 KPKart. 113 § 1 KPart. 530 § 2 KPK§ 3§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy