VI KO 17/64

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym, postanowił odmówić odpowiedzi na przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w K. w trybie art. 390 § 1 k.p.k. kwestię:"1. Czy samo wniesienie i popieranie przez prokuratora aktu oskarżenia o czyn ścigany z oskarżenia prywatnego, bez dania wyrazu uznania, iż interes publiczny wymaga tego, by czyn ten był ścigany z urzędu, czyni zadość wymogom przepisu art. 65 § 1 k.p.k.2. Czy sąd w przypadku podanym w punkcie 1 ma obowiązek wyjednania od prokuratora wyraźnego oświadczenia w przedmiocie objęcia oskarżenia w trybie art. 65 § 1 k.p.k.".Uzasadnienie faktycznePytanie prawne Sądu Wojewódzkiego opiera się na twierdzeniu, że prokurator nie dał w sporządzonym przez siebie akcie oskarżenia wyrazu uznania, że interes publiczny wymaga, aby czyn zarzucony oskarżonemu W.G. był ścigany z urzędu. To twierdzenie nie ma właściwej podstawy. Akt oskarżenia bowiem, wyraźnie podkreślił w uzasadnieniu chuligański charakter czynu zarzuconego obu oskarżonym. Ten fragment aktu oskarżenia świadczy dostatecznie wyraźnie, że prokurator, który również co do czynu oskarżonego W. G., ściganego z oskarżenia prywatnego (art. 239 k.k.), sam wniósł akt oskarżenia, uznał że tego wymaga interes publiczny. Przepisy bowiem art. 65 k.p.k. nie wymagają stosowania w tym zakresie określonej formułki, wystarczy więc, gdy wola prokuratora objęcia oskarżenia ze względu na interes publiczny jest niedwuznaczna. O dwuznaczności tej woli nie można w szczególności mówić wtedy, gdy prokurator i wnosi akt oskarżenia o czyn podlegający ściganiu z oskarżenia prywatnego i wskazuje w akcie oskarżenia na taki charakter czynu, który bez potrzeby bliższego argumentowania świadczy o konieczności ukarania oskarżonego w interesie publicznym.W związku z tym wypada też podtrzymać pogląd Sądu Wojewódzkiego w K. wyrażony w wyrokach z dnia 14.VIII.1956 r., sygn. V Kr 1505/56 i z dnia 16.X.1956 r., sygn. V Kr 1746/56 ("Biuletyn Ministerstwa Sprawiedliwości" z. 3/1957 r.), według którego uzasadnienie potrzeby objęcia oskarżenia w myśl art. 65 k.p.k. jest wystarczające, jeżeli uzasadnienie aktu oskarżenia wskazuje na typowo chuligański charakter czynu.