VI KO 21/62

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym w składzie powiększonym, przedstawioną w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez zwykły skład Sądu Najwyższego kwestię prawną:"Czy złożenie przez prokuratora wniosku w trybie art. 337 § 1 k.p.k. ze wskazaniem nazwiska tylko jednego z oskarżonych, czyni prawnie skuteczną rewizję, wywiedzioną również co do pozostałych oskarżonych"uchwalił pozostawić bez odpowiedzi, jako nie wymagającą zasadniczej wykładni ustawy.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy w uchwale z 20.XI.1958 r. III KO 109/58 (OSN 1959 r., z. II, poz. 26) wyjaśnił już, że strona może wnieść rewizję w ogóle bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie. Stanowisko takie jest konsekwencją umieszczenia przepisu art. 337 k.p.k. w rozdziale "Wyrokowanie". Świadczy to o uznawaniu wspomnianego w nim wniosku nie za konieczną czynność mającą poprzedzać założenie rewizji, lecz za prawo strony, mogącej mieć swój interes w dysponowaniu uzasadnieniem wyroku sprecyzowanym na piśmie. Okoliczność ta wyjaśnia zarazem dlaczego ustawodawca nie przewidział dla owego wniosku, poza formą pisemną, żadnych wymagań co do jego treści. Czy więc prokurator we wniosku do sądu o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie oznaczył sprawę tylko przez wskazanie sygnatury akt, bez wymieniania nazwiska oskarżonego, czy też spośród wielu oskarżonych wymienił tylko jednego z nich, nie ma to żadnego znaczenia w kwestii rozmiaru, w jakim później wyrok zaskarżono. Czynienie jakichkolwiek wymagań w tym względzie i uzależnienie od ich wypełnienia skuteczności założonej następnie rewizji, byłoby sprzeczne z ustawą.Dodać wypada, że Sąd Najwyższy w wyroku z 15.II.1962 r. V K 815/61, dał wyraz słusznemu stanowisku, że sąd jest zawsze obowiązany uzasadniać cały wyrok, w szczególności co do wszystkich oskarżonych, choćby wniosek o sporządzenie uzasadnienia pochodził tylko od jednego z nich. Zasadę tę należy rozciągnąć oczywiście również na przypadek, kiedy w sprawie, w której występuje kilku oskarżonych, prokurator we wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazał nazwisko jednego tylko spośród oskarżonych.