VI ko 23/64

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski.Sędziowie: J. Dorsz (współsprawozdawca), J. Pustelnik (sprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Władysława S. oskarżonego z art. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lipca 1961 r. (Dz. U. Nr 32, poz. 162) i innych przepisów, po rozpoznaniu przedstawionej na podstawie art. 390 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki dla Województwa Warszawskiego w Warszawie kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy przez osobę fizyczną prowadzącą budowę, nadbudowę, przebudowę lub rozbudowę domu mieszkalnego lub innej budowli, w brzmieniu ustawy z dnia 15 lipca 1961 r. o obowiązku udokumentowania pochodzenia materiałów użytych na cele budownictwa nie uspołecznionego, należy również rozumieć osobę nie prowadzącą żadnej budowy, nadbudowy, ani przebudowy, lecz posiadającą na składzie materiały budowlane bez pisemnego dowodu legalnego ich nabycia?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzestępstwo określone w art. 2 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy jest przestępstwem indywidualnym, które może być popełnione tylko przez osobę o ściśle określonym przymiocie. Wprawdzie przepis ten stanowi szeroko: "Kto wykracza przeciwko przepisom art. 1 ust. 1 (...)", jednakże ten ostatni zacieśnia krąg osób, będących adresatami jego normy, do tych wyłącznie, które prowadzą wymienione w nim prace budowlane.Działanie przestępne określone w omawianej ustawie może często wypełniać zarazem znamiona przestępstw przewidzianych w innych przepisach karnych (np. paserstwa, spekulacji, naruszenia przepisów o gospodarowaniu), dlatego też ust. 3 art. 2 stanowi, że odpowiedzialność przewidziana w ust. 1 następuje niezależnie od ewentualnej odpowiedzialności karnej wynikającej z innych przepisów. Osoby zatem nie prowadzące prac budowlanych wymienionych w art. 1 ustawy, w razie nabycia bez udokumentowania materiałów budowlanych, mogą odpowiadać karnie tylko na podstawie tych innych przepisów, natomiast osoby prowadzące prace budowlane poniosą nadto odpowiedzialność karną przewidzianą w ustawie z dnia 15 lipca 1961 r. (Dz. U. Nr 32, poz. 162).