VI KO 29/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Zembaty.Sędziowie: Z. Chełmicki, T. Krokosz (sprawozdawca), A. Kafarski (współsprawozdawca), A. Pyszkowski, M. Stępczyński, K. Wagner.Prokurator: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stefana P. oskarżonego z art. 257 § 1 k.k., po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił przedstawioną przez skład trzech sędziów Sądu Najwyższego - w trybie art. 390 § 1 k.p.k. - kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:1) "Czy w razie wniesienia rewizji nadzwyczajnej po upływie sześciu miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i uchylenia w jej wyniku zaskarżonego wyroku oraz skazania oskarżonego na podstawie względniejszego dla niego przepisu ustawy na łagodniejszą karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania można liczyć początek okresu tego zawieszenia od dnia uprawomocnienia się uchylonego następnie wyroku?2) Czy w wypadku niemożności takiego liczenia początku okresu zawieszenia i w związku z tym konieczności przyjęcia daty wydania nowego wyroku, jako początku biegu okresu zawieszenia wykonania kary, orzeczenie takie narusza zakaz reformationis in peius, jeżeli koniec nawet ustawowo najkrótszego okresu zawieszenia wykonania nowej kary pozbawienia wolności wypadłby później niż według uchylonego wyroku?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneWarunkowe skazanie w myśl przeważającego w tym względzie i słusznego orzecznictwa Sądu Najwyższego jest częścią orzeczenia o karze. Podobnie stanowisko zajął również Najwyższy Sąd Wojskowy ("Wojskowy Przegląd Prawniczy" 1960 r., z. 3, s. 387) stanowiąc, że "warunkowe zawieszenie kary stanowi integralną część orzeczenia o karze".Zasada zaliczania odbytej już kary pozbawienia wolności w razie uchylenia prawomocnego wyroku i skazania na nową karę pozbawienia wolności powinna się zatem odnosić w takiej samej mierze również do tej części okresu warunkowego zawieszenia wykonania kary, który upłynął już w sposób korzystny dla oskarżonego - po uprawomocnieniu się wyroku - do chwili uchylenia tego wyroku w postępowaniu z rewizji nadzwyczajnej i orzeczenia na nowo okresu zawieszenia.W myśl więc tej zasady początek biegu okresu warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności w sytuacji przedstawionej w pytaniach powinien się liczyć od dnia, w którym według uchylonego wyroku rozpoczął się bieg okresu tego zawieszenia.Stanowisko odmienne, które nakazywałoby liczyć ten termin od daty wydania wyroku w postępowaniu z rewizji nadzwyczajnej mogłoby, jak w sprawie niniejszej, doprowadzić do przeistoczenia rewizji nadzwyczajnej, której intencją było uzyskanie łagodniejszego skazania oskarżonego, w rewizję nadzwyczajną na jego niekorzyść. Nic ulega bowiem wątpliwości, że przesuniecie zakończenia okresu zawieszenia wykonania kary na termin późniejszy, niż to oznaczono w wyroku uchylonym, pociągałoby za sobą opóźnienie momentu zatarcia skazania i integralnie z tym związanych korzystnych skutków dla oskarżonego. Wydanie orzeczenia zawierającego podobną decyzję stanowiłoby zatem przekroczenie zakazu reformationis in peius.