VI KO 29/63

UchwałaIzba Karna1963-10-24

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy oświadczenie strony złożone ustnie do protokołu rozprawy głównej może być traktowane jako zażalenie na postanowienie sądu ogłoszone na rozprawie, w kontekście postępowania pojednawczego?
Ratio decidendi
Oświadczenie strony złożone ustnie do protokołu rozprawy głównej nie może być traktowane jako zażalenie na postanowienie sądu ogłoszone na rozprawie. Przepisy Kodeksu postępowania karnego wymagają zachowania pisemnej formy zażalenia. W przypadku przyjęcia ustnej formy zażalenia, mogłoby to prowadzić do sytuacji, w której oświadczenie strony złożone po ogłoszeniu sentencji orzeczenia kończącego rozprawę staje się bezprzedmiotowe, a zgłoszenie wniosków i oświadczeń przez stronę w tym stadium procesu jest nieuzasadnione.
Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki przedstawił Sądowi Najwyższemu kwestię prawną dotyczącą możliwości złożenia ustnie do protokołu rozprawy głównej zażalenia na postanowienie sądu ogłoszone na rozprawie, w kontekście postępowania pojednawczego. Sąd Najwyższy powołał się na wcześniejszą uchwałę, która potwierdziła obowiązek zachowania pisemnej formy zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił odpowiedź na przedstawioną kwestię prawną, potwierdzając konieczność zachowania pisemnej formy zażalenia.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski.Sędziowie: Z. Chełmicki (współsprawozdawca), L. Chmielewski (sprawozdawca)Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Bolesława F. i innych, oskarżanych z art. 237 § 1 k.k., po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki w Koszalinie postanowieniem z dnia 20 marca 1963 r. w trybie art. 390 § 1 k.p.k. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy okazanie przez oskarżyciela prywatnego w toku postępowania pojednawczego dowodu dającego podstawę do usprawiedliwienia niestawiennictwa oskarżyciela na posiedzenie wyznaczone w postępowaniu pojednawczym może być traktowane jako zażalenie na uprzednio zapadłe postanowienie o umorzeniu postępowania w trybie art. 4 § 1 ustawy z dnia 2 grudnia 1960 r. o sprawach z oskarżenia prywatnego (Dz. U. Nr 54, poz. 308)?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneRozstrzygnięcie kwestii przedstawionej przez Sąd Wojewódzki zależy od odpowiedzi na pytanie, czy stronie przysługuje prawo złożenia ustnie do protokołu rozprawy głównej zażalenia na postanowienie sądu ogłoszone na rozprawie.Ten ostatni problem był już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego w sprawie VI KO 62/59 z oskarżenia Jana M. W sprawie tej w dniu 16 kwietnia 1959 r. zapadła uchwała, z której treści wynika obowiązek zachowania przez stronę pisemnej formy zażalenia.Powyższa uchwała (publikowana w Nowym Prawie nr 12 z 1959 r., str. 1539) jest słuszna z przyczyn w jej uzasadnieniu przytoczonych.Dodatkowo należy zauważyć, że za słusznością powołanej uchwały przemawia fakt, iż w razie przyjęcia tezy przeciwnej podstawą do wydania postanowienia na skutek zażalenia stanowić ma oświadczenie strony złożone po ogłoszeniu przez sąd sentencji orzeczenia kończącego rozprawę, a skoro w tym stadium procesu "słuchanie wniosków i oświadczeń stron i wydawanie co do nich postanowień czy zarządzeń staje się bezprzedmiotowe", to tym samym - w tym stadium procesu - uznać należy za nie znajdujące oparcia w przepisach k.p.k. samo zgłoszenie oświadczeń i wniosków przez stronę i żądanie ich zaprotokołowania.W konkretnym wypadku niesłuszne przyjęcie od strony oświadczenia i nadanie sprawie biegu uzasadnia przywrócenie stronie terminu do wniesienia zażalenia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 237 § 1 KKart. 390 § 1 KPKart. 4 § 1§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026.