VI KO 4/60

UchwałaIzba Karna1960-03-31

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy resztki artykułów spożywczych, pobranych przez właściwe instytucje celem dokonania badań organoleptycznych i laboratoryjnych, podlegają ochronie karno-prawnej jako mienie społeczne, jeżeli przedstawiają jeszcze wartość użytkową?
Ratio decidendi
Każdy sprawca zamachu na własność państwową, spółdzielczą lub organizacji społecznej odpowiada, jeżeli zarzut ten sprowadza się do zagarnięcia w jakikolwiek sposób rzeczy, która, stanowiąc przedmiot takiej własności, nie utraciła swojej użyteczności społeczno-ekonomicznej. Tylko rzeczy zgoła bezużyteczne nie podlegają tej ochronie. Kwestia, czy określony przedmiot ma te cechy, należy do dziedziny ustaleń faktycznych sądu orzekającego.
Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki przedstawił Sądowi Najwyższemu pytanie prawne dotyczące ochrony karno-prawnej resztek artykułów spożywczych pobranych do badań. Resztki te, mimo że pobrane do celów laboratoryjnych, mogły nadal przedstawiać wartość użytkową. Analiza dotyczyła zakresu ochrony mienia społecznego na podstawie ustaw szczególnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił udzielić odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu przedstawionego przez Sąd Wojewódzki pytania prawnego:"Czy resztki artykułów spożywczych, pobranych, przez właściwe instytucje celem dokonania badań organoleptycznych i laboratoryjnych, podlegają ochronie karno-prawnej jako mienie społeczne, jeżeli przedstawiają jeszcze wartość użytkową" -uchwalił udzielić odpowiedzi jak powyżej.Uzasadnienie faktyczneNa podstawie ustaw szczególnych, udzielających wzmożonej ochrony karnej własności społecznej, odpowiada każdy sprawca zamachu na własność państwową, spółdzielczą lub organizacji społecznej, jeżeli zarzut ten sprowadza się do zagarnięcia w jakikolwiek sposób rzeczy, która - stanowiąc przedmiot takiej własności - nie utraciła swojej użyteczności społeczno-ekonomicznej (por. L. Lernell: "Własność społeczna jako przedmiot ochrony prawa karnego", 1959 r., w szczególności str. 72 i 339-354). Tylko rzeczy zgoła bezużyteczne wymienionej ochronie nie podlegają (por. artykuł H. Rajzmana "Wzmożenie karno-prawnej ochrony własności społecznej" w Przegl. Ustaw. Gospod. - 1953 r. nr 5, str. 156, pkt 9).Kwestia czy określony przedmiot ma te cechy, lub ich w danych okolicznościach czasu i miejsca nie ma, należy do dziedziny ustaleń faktycznych, które winien w konkretnym przypadku poczynić sąd orzekający w sprawie.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.