VI KO 85/59

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym uchwalił na przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy kwestię prawną, wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy dyrektor miejskiego przedsiębiorstwa remontowo-budowlanego, będący przedmiotem zniewagi lub czynnej napaści w czasie pełnienia obowiązków służbowych, korzysta z ochrony prawnej, którą przewidują przepisy art. 132 § 1 i art. 133 § 1 k.k. - udzielić odpowiedzi twierdzącej.Uzasadnienie faktyczneWedle art. 34 ust. 1 Konstytucji rady narodowe są organami władzy państwowej na danym terenie. Art. 37 Konstytucji stanowi, że rady narodowe "kierują w swoim zakresie działalnością gospodarczą, społeczną i kulturalną, wiążąc potrzeby terenu z zadaniami ogólnopaństwowymi". Zasady te wyraża też ustawa z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych (Dz. U. Nr 5, poz. 16), zwłaszcza w przepisach art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 1 i art. 4. Stosownie do przepisu art. 3 ust. 2, pkt. 4, 5 i 15 tej ustawy, do zakresu działania rad narodowych należą sprawy budownictwa terenowego, inspekcji budowlanej, zabudowy miast i wsi oraz sprawy gospodarki komunalnej i mieszkaniowej, a także - "inne sprawy administracji państwowej", w zakresie przewidzianym w obowiązujących przepisach. Co do miejskich rad narodowych - w myśl art. 19 ust. 1 pkt 3 i art. 21 ust. 4 wym. ustawy, zakres działania rad narodowych miast, stanowiących powiaty miejskie, obejmuje między innymi sprawy przedsiębiorstw przemysłu terenowego i remontowo - budowlanych. Rady narodowe miast nie stanowiących powiatów mogą działalnością swoją objąć sprawy wspomnianych ostatnio przedsiębiorstw bądź na podstawie oddzielnego upoważnienia ze strony powiatowej rady narodowej (art. 20 ustawy), bądź w ogólności, zgodnie z podstawowym zadaniem miejskich rad, którym jest "prowadzenie gospodarki komunalnej, zaspokojenie potrzeb bytowych i kulturalnych mieszkańców miast" (art. 21 ust. 1 ustawy). Kierownikami przedsiębiorstw podległych radzie narodowej są osoby powołane na te stanowiska w sposób określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z 4 października 1958 r. (Dz. U. Nr 62, poz. 305), wydanym ma podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o radach narodowych. Rozporządzenie to stanowi, iż w miastach stanowiących powiaty (§ 3 ust. 1 pkt 6) i nie stanowiących powiatów (§ 4 ust. 1 pkt 2) dyrektorów (kierowników) przedsiębiorstw powołuje, odwołuje i awansuje prezydium właściwej miejskiej rady narodowej, przy czym - do tego powołania wymagana jest uprzednia zgoda odpowiednich jednostek w prezydiach nadrzędnych rad narodowych (§ 3 ust. 2 i § 4 ust. 1, zdanie drugie rozporządzenia).Wszystkie te przepisy nakazują przyjąć, iż stanowisko dyrektora miejskiego przedsiębiorstwa remontowo - budowlanego, oparte na stosunku służby w organach administracji państwowej, jest stanowiskiem urzędnika. Znieważenie takiego dyrektora (kierownika) lub czynną na niego napaść w czasie wykonywania czynności należących do niego, jako do dyrektora (kierownika), należy więc uważać za przedsięwzięte względem niego "podczas pełnienia obowiązków służbowych" (art. 132 § 1 i art. 133 § 1 k.k.).