VI KO 87/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski.Sędziowie: K. Czajkowski, M. Bogusławski (sprawozdawca).Prokurator: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Wiesława P. oskarżonego z art. 28 § 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434) oraz z art. 132 § 1 i 133 § 1 k.k., po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przedstawioną przez Sąd Wojewódzki dla Województwa Warszawskiego w Warszawie postanowieniem z dnia 2 lipca 1962 r. kwestią prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:1. "Czy kierowca autobusu PKS w czasie pełnienia swych obowiązków służbowych podlega ochronie przewidzianej w rozdziale XXI k.k.?", a w razie negatywnej odpowiedzi -2. "Czy w sytuacji jak w pkt 1 należy zawsze traktować kierowcę PKS jako osobę do pomocy konduktorowi przydaną?" i wreszcie, przy pozytywnej odpowiedzi na pkt 1,3. "Czy kierowca autobusu PKS, jeśli sam wywołał zdarzenie, w czasie którego ubliżono mu i czynnie znieważono, korzysta z ochrony przewidzianej w rozdziale XXI k.k.?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy w uchwale z dnia 19 lipca 1962 r. VI KO 12/62 rozstrzygnął, że kierowcy Przedsiębiorstwa "Państwowa Komunikacja Samochodowa" wykonujący tylko czynności prowadzenia pojazdów mechanicznych są wprawdzie pracownikami tegoż Przedsiębiorstwa, ale nie jego funkcjonariuszami, i wobec tego nie mogą ponosić odpowiedzialności karnej przewidzianej dla urzędników. Jeżeli zatem kierowcy PKS nie odpowiadają nawet jak urzędnicy, to tym bardziej nie ulegają oni ochronie karnoprawnej przewidzianej dla urzędników.Kierowca nie jest osobą przydaną konduktorowi do pomocy, podobnie jak nie jest nią maszynista pociągu w stosunku do konduktora PKP. I w jednym, i w drugim wypadku obydwaj oni spełniają swoje różne funkcje samodzielnie. Oczywiście warunkiem umożliwiającym konduktorowi pełnienie jego czynności jest faktyczne prowadzenie pojazdu przez kierowcę, ale to nie oznacza jeszcze, że kierowca jest osobą przybraną do pomocy konduktorowi, skoro możliwe jest, a nawet już wprowadzane w życie prowadzenie autobusów i wozów tramwajowych bez konduktorów.Jak widać z tych rozważań, funkcja kierowania pojazdem mechanicznym nie jest czynnością urzędową należącą do zakresu działania konduktora i z tego powodu nie można mówić o kierowcy jako o osobie przybranej do pomocy konduktorowi.W świetle powyższych wywodów pytanie w pkt 3 staje się bezprzedmiotowe.