VI KRN 220/76

Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyrokiem z 12 stycznia 1976 r. na skutek rewizji oskarżonych, uchylił wyrok Sądu Wojewódzkiego i postępowanie umorzył na podstawie art. 11 pkt 7 k.p.k., uznając - w związku z tym, że prokurator powiatowy poprzednio postanowieniem z 20 listopada 1971 r. umorzył śledztwo przeciwko oskarżonym - że późniejsze wznowienie postępowania przygotowawczego przez prokuratora wojewódzkiego nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 293 § 2 k.p.k.Od powyższego wyroku Sądu Najwyższego założył rewizję nadzwyczajną na niekorzyść oskarżonych Prokurator Generalny PRL, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy składowi trzech sędziów Sądu Najwyższego w celu rozpoznania rewizji oskarżonych.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy w składzie powiększonym zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna. (...) Niesłuszny jest argument Sądu Najwyższego, że analiza wyroku I instancji w sprawie oskarżonych wykazuje, iż sąd wojewódzki oparł swe ustalenia na materiale dowodowym, jakim dysponował prokurator dnia 20 listopada 1971 r. umarzając postępowanie, a w szczególności na zeznaniach pokrzywdzonego z dnia 2 sierpnia 1971 r. oraz zeznaniach świadków, którzy byli już w tym stadium postępowania przygotowawczego przesłuchani i którzy później nic istotnego do sprawy nie wnieśli.Przede wszystkim okoliczność, w jakim stopniu sąd wojewódzki nowo ujawnione dowody przyjął za podstawę swoich ustaleń - w świetle poglądu wyrażonego w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1975 r. II KZ 136/75 (OSNKW 1975/8 poz. 113) - nie ma istotnego znaczenia, skoro sama przez się nie może stanowić podstawy do zakwestionowania zasadności postanowienia o wznowieniu postępowania przygotowawczego.Twierdzenie zaś Sądu Najwyższego, że sąd wojewódzki oparł się na materiale dowodowym, którym prokurator dysponował w chwili umorzenia postępowania przygotowawczego, jest o tyle nietrafne, że sąd wojewódzki opierając się na zeznaniach pokrzywdzonego oraz nie dając wiary wyjaśnieniom oskarżonych, przy dokonywaniu ich oceny uznał za konieczne powołać się na świadków, wprawdzie przesłuchanych w fazie przed umorzeniem postępowania, jednakże w wersji ich zeznań, złożonych w późniejszym stadium postępowania.Z powyższych względów, uznając zasadność zarzutów rewizji nadzwyczajnej co do bezzasadnego przyjęcia w zaskarżonym wyroku, że wznowienie postępowania przygotowawczego prawomocnie umorzonego nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 293 § 2 k.p.k., należało tenże wyrok uchylić i przekazać sprawę Sądowi Najwyższemu w składzie zwykłym do rozpoznania rewizji oskarżonych.