VI KZP 13/65

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym w składnie powiększonym, po rozpoznaniu - przedstawionej w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez skład zwykły Sądu Najwyższego w sprawie dyscyplinarnej adwokata J. S. w związku z podaniem o ułaskawienie - następującej kwestii prawnej:"Czy przepisy rozdziału III księgi IX k.p.k. mogą być stosowane w postępowaniu przewidzianym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 1964 r. (Dz. U. z 1965 r. Nr 2, poz. 7)"postanowił odmówić odpowiedzi na postawione pytanie.Uzasadnienie faktycznePostanowienie składu zwykłego, przedstawiające do rozstrzygnięcia powyższe pytanie prawne, nie znajduje właściwego opracia w art. 390 § 1 k.p.k.Przepis ten stosuje się w postępowaniu odwoławczym. W sprawie dyscyplinarnej adwokata J. S. toczyło się postępowanie przed Sądem Najwyższym w związku z rewizją nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości od orzeczenia Wyższej Komisji Dyscyplinarnej do Spraw Adwokatów, lecz postępowanie to zostało ukończone z chwilą wydania wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 1964 r., zmieniającego zaskarżone orzeczenie.Po wyroku obwiniony złożył do Rady Państwa, za pośrednictwem Sądu Najwyższego, prośbę o zastosowanie prawa łaski przez orzeczenie warunkowego zawieszenia wykonania kary dyscyplinarnej.Wobec tego, że postępowanie w kwestii wydania opinii w przedmiocie ułaskawienia nie może być uznane za dalszy ciąg postępowania odwoławczego, przepis art. 390 § 1 k.p.k. nie ma w tym wypadku zastosowania.