VI KZP 22/66

PostanowienieIzba Karna1966-08-10

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pojazdy mechaniczne, za pomocą których kierowcy dopuścili się przestępstw drogowych (nawet nieumyślnie), mogą być uznane za „narzędzia, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa” w rozumieniu art. 50 k.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił udzielenia odpowiedzi na przekazane zagadnienie prawne. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z wcześniejszą uchwałą (VI KO 3/59), narzędziem przestępstwa jest rzecz, którą sprawca posługuje się w realizacji swojego zamiaru w stosunku do osoby lub rzeczy będącej przedmiotem przestępstwa. Z tego wynika, że przepis art. 50 k.k. może mieć zastosowanie jedynie w przypadku przestępstw popełnionych z winy umyślnej.
Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki przekazał Sądowi Najwyższemu kwestię prawną dotyczącą wykładni art. 50 k.k. Chodziło o ustalenie, czy pojazdy mechaniczne użyte do popełnienia przestępstw drogowych (nawet nieumyślnie) mogą być uznane za narzędzia przestępstwa. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić udzielenia odpowiedzi na przekazane zagadnienie prawne.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym, po rozpoznaniu przekazanej przez Sąd Wojewódzki kwestii prawnej, wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Jak należy rozumieć użyte w art. 50 k.k. słowa "narzędzia, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa", w szczególności, czy za takie "narzędzia" mogą być uważane pojazdy mechaniczne, za pomocą których ich kierowcy dopuścili się - nawet nieumyślnie - przestępstw drogowych".postanowił odmówić udzielenia odpowiedzi.Uzasadnienie faktyczneNarzędziem w języku potocznym jest urządzenie techniczne proste lub bardziej złożone umożliwiające wykonanie jakiejś czynności lub pracy. Narzędzia są to więc wytwory ludzkiej pracy, przeznaczone do określonego celu.Kwestię, co należy rozumieć pod pojęciem narzędzi przestępstwa (instrumenta sceleris), o których mowa w przepisie art. 50 k.k., wyjaśnił już Sąd Najwyższy w uchwale Całej Izby Karnej z dnia 15.IX.1961 r., Nr VI KO 3/59 (OSNK z. 1, z 1962 r., poz. 1).Według wyrażonego w uzasadnieniu tej uchwały poglądu, narzędziem przestępstwa jest każda rzecz, którą sprawca posługuje się w realizowaniu swego zamiaru w stosunku do osoby lub rzeczy będącej przedmiotem przestępstwa.Z powyższej zatem uchwały w sposób wyraźny wynika, że przepis art. 50 k.k. może mieć zastosowanie jedynie w wypadku, gdy przestępstwo popełniono z winy umyślnej.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 50 KK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026.