VI KZP 25/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Żebrowski (sprawozdawca).Sędziowie: F. Kozłowski, R. Młynkiewicz.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Tadeusza S., oskarżonego z art. 208 i 203 w zw. z art. 60 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 31 sierpnia 1984 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy można uznać za działanie w warunkach art. 60 § 1 k.k. sytuację, gdy sprawca uprzednio został skazany na łączną karę 9 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym za czyn, do którego odnosi się podobieństwo przestępstwa ponownego, wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a następnie - skazanego z zastosowaniem art. 91 § 3 k.k. - warunkowo przedterminowo zwolniony po realnym odbyciu kary powyżej 6 miesięcy?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzekazane do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne dotyczy problematyki związanej ze spełnieniem przewidzianego w art. 60 § 1 k.k. wymagania odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności w sytuacji, gdy sprawca został skazany za dwa (lub więcej) przestępstwa. Pytanie Sądu Wojewódzkiego obejmuje przy tym w istocie dwie różne sytuacje, a mianowicie pierwszą, w której wymieniony sprawca odbywał karę łączną (art. 66 k.k.), i drugą - gdy odbywał dwie - lub więcej - nie podlegające łączeniu kary pozbawienia wolności i po odbyciu określonej w art. 91 § 3 k.k. części sumy tych kar został warunkowo zwolniony.Problematyka objęta pierwszą częścią pytania wyjaśniona została w wytycznych wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w sprawie prawidłowego stosowania przepisów dotyczących przestępstw popełnionych w warunkach recydywy (uchwała z dna 22 grudnia 1978 r. - VII KZP 23/77, OSNKW 1979, z. 1-2, poz. 1). W tezie 6 wymienionych wytycznych bowiem Sąd Najwyższy stwierdził: "Popełnienie przez sprawcę poprzednio dwóch albo więcej przestępstw umyślnych i wymierzenie za nie kar zasadniczych pozbawienia wolności oraz kary łącznej stanowi podstawę do przyjęcia powrotu do przestępstwa przewidzianego w art. 60 § 1 lub 2 k.k. tylko w tym wypadku, gdy chociażby za jedno z przestępstw poprzednich, do którego odnosi się podobieństwo przestępstwa ponownego, wymierzona została zasadnicza kara w rozmiarze co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności".Przechodząc do rozważenia drugiej kwestii poruszonej w pytaniu, stwierdzić należy, że przewidziane w art. 91 § 3 k.k. sumowanie kar ustanowione jest wyłącznie na potrzeby instytucji warunkowego zwolnienia. Nie zmienia to istoty sumowania kar, a w szczególności nie zastępuje kar jednostkowych, które w dalszym ciągu podlegają kolejnemu, a więc odrębnemu wykonaniu (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 1981 r. - VI KZP 8/81, OSNKW 1981, z. 4-5, poz. 21), według zasad określonych w art. 64 § 1 lub 2 k.k.w.Uwzględniając istotę i cele przewidzianego w art. 91 § 3 k.k. sumowania nie podlegających łączeniu kar pozbawienia wolności przy rozważaniu tego, czy sprawca, który skorzystał z warunkowego przedterminowego zwolnienia, odbył konkretną, objętą sumowaniem, karę jednostkową w całości lub co najmniej w wysokości 6 miesięcy (art. 60 § 1 k.k.), należy przede wszystkim ustalić przyjętą kolejność wykonywania poszczególnych kar (art. 64 § 1 lub 2 k.k.), a następnie to, czy i w jakim zakresie do chwili zwolnienia karę tę faktycznie on odbył.