VI KZP 26/75

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia dr T. Majewski. Sędziowie: S. Mirski (sprawozdawca), Z. Nyczaj.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Elżbiety S. i Adeli J., skazanych z art. 167 § 1 k.k., po rozpoznaniu przedstawionego przez Sąd Wojewódzki w Krakowie w trybie art. 390 § 1 k.p.k. postanowieniem z dnia 16 lipca 1975 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy termin określony w art. 351 k.p.c. ma również zastosowanie do zgłoszonego w postępowaniu karnym wniosku oskarżyciela posiłkowego o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa adwokackiego"?uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczne1. Sąd Najwyższy w uchwałach z dnia 10 września 1970 r. - VI KZP 20/70 (OSNKW 1970, z. 12, poz. 167) i z dnia 17 maja 1973 r. - VI KZP 10/73 (OSNKW 1973, z. 7-8, poz. 86) wyjaśnił już, że sąd jest obowiązany zasądzić na żądanie oskarżyciela posiłkowego na jego rzecz od oskarżonego, co do którego zapadł wyrok skazujący, koszty pełnomocnika oraz że w takim wypadku przepis art. 109 k.p.c. nie ma zastosowania. Obecnie Sąd Wojewódzki, przekazując Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia powyższe zagadnienie prawne, zmierza do uzyskania wyjaśnienia co do tego, czy strona (oskarżyciel posiłkowy) jest związana terminem zgłoszenia takiego żądania określonym w art. 351 § 1 k.p.c., a ściślej czy sąd może wydać postanowienie co do kosztów pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (art. 368 § 1 k.p.k.), jeżeli zgłoszenie żądania nastąpiło po upływie 2 tygodni od ogłoszenia wyroku.2. Z treści art. 80 k.p.k. wynika, że w postępowaniu karnym stosuje się posiłkowo przepisy kodeksu postępowania cywilnego w kwestiach dotyczących pełnomocnika, jeżeli nie zostały one uregulowane przez przepisy postępowania karnego. Przepis art. 351 § 1 k.p.c., określający termin 2 tygodni od ogłoszenia wyroku do złożenia wniosku strony o uzupełnienie wyroku między innymi co do kosztów, miałby zatem zastosowanie do kosztów pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, gdyby zagadnienie to nie mogło być rozstrzygnięte na podstawie przepisów kodeksu postępowania karnego. W tym jednak względzie - na co już wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 17 maja 1973 r. - VI KZP 10/73 - art. 368 § 1 k.p.k., uprawniający sąd do uzupełniającego orzeczenia co do kosztów, w tym także kosztów pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, nie określa terminu, w jakim wydanie takiego postanowienia jest dopuszczalne. Wypływa z tego wniosek, że wydanie postanowienia przewidzianego w art. 368 § 1 k.p.k. może nastąpić po wydaniu wyroku w każdym czasie, a więc także po jego uprawomocnieniu się. W konsekwencji tego unormowania należy uznać, że omawiane zagadnienie zostało uregulowane przez przepisy postępowania karnego, nie ma zatem podstawy (art. 80 k.p.k.) do stosowania w postępowaniu karnym art. 351 k.p.c.