VI KZP 27/68

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski.Sędziowie: T. Gdowski (współsprawozdawca), F. Karolus (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zbigniewa P. i innych oskarżonych z art. 241 k.k., po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie postanowieniem z dnia 16 lutego 1968 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy zgłoszenie powództwa cywilnego przy rozpoczęciu rozprawy powinno nastąpić na piśmie i czynić zadość warunkom pisma procesowego w rozumieniu kodeksu postępowania cywilnego, czy też może ono być zgłoszone ustnie do protokołu rozprawy głównej?"na podstawie art. 390 k.p.k., po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePowództwo cywilne w postępowaniu karnym ma charakter adhezyjny. Sąd rozpoznając je równolegle ze sprawą karną, stosuje także do niego przepisy kodeksu postępowania karnego.Przepisy te nie przewidują formy, w jakiej powództwo cywilne powinno być wytoczone, ani też nie powołują się w tym względzie na przepisy kodeksu postępowania cywilnego. Dlatego, należy przyjąć, że do powództwa cywilnego nie mają zastosowania przepisy k.p.c. dotyczące pozwu i że wytoczenie powództwa cywilnego nie wymaga żadnej szczególnej formy. Wystarczy tu więc, gdy powód pisemnie lub ustnie do protokołu rozprawy głównej zgłosi roszczenie majątkowe, którego zamierza dochodzić w procesie karnym, oraz wskaże podstawę faktyczną, tj. przestępstwo, z którego jego roszczenie wypływa.