VI KZP 42/67
UchwałaIzba Karna1967-12-12
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przedawnienie wyrokowania przewidziane w art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o przekazaniu niektórych drobnych przestępstw jako wykroczeń do orzecznictwa karno-administracyjnego ulega przerwaniu, w szczególności czy przerywa je wydany przed upływem roku od popełnienia czynu wyrok skazujący za występek, który później w postępowaniu rewizyjnym zakwalifikowany zostaje jako wykroczenie?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 12 grudnia 1967 r. rozstrzygnął, że przedawnienie wyrokowania przewidziane w art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. nie ulega przerwaniu. Wydany przed upływem roku od popełnienia czynu wyrok skazujący za występek, który później w postępowaniu rewizyjnym zakwalifikowany zostaje jako wykroczenie, nie przerywa biegu tego przedawnienia, jeśli rewizja rozpatrywana jest po upływie terminu rocznego.Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki w Lublinie przekazał Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia kwestię prawną dotyczącą przedawnienia wyrokowania w sprawach o wykroczenia. Dotyczyło to sytuacji, gdy wyrok skazujący za występek został wydany przed upływem roku od popełnienia czynu, a następnie w postępowaniu rewizyjnym czyn ten zakwalifikowano jako wykroczenie, przy czym rewizja była rozpatrywana po upływie terminu rocznego.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił udzielić odpowiedzi na postawione pytanie prawne.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski.Sędziowie: M. Budzianowski (sprawozdawca), L. Chmielewski, K. Czajkowski (współsprawozdawca), Z. Kubec, J. Pustelnik, R. Staszkiewicz.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Leokadii W., oskarżonej z art. 8 § 1 ustawy z dnia 13 lipca 1957 r. (Dz. U. Nr 39, poz. 171), po rozpoznaniu przekazanej w trybie art. 390 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Lublinie postanowieniem z dnia 16 czerwca 1967 r., a następnie przedstawionej do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Sądu Najwyższego przez skład zwykły tegoż Sądu w trybie art. 30 ustawy o Sądzie Najwyższym z dnia 15 lutego 1962 r. (Dz. U. Nr 11, poz. 54) kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy przedawnienie wyrokowania przewidziane w art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o przekazaniu niektórych drobnych przestępstw jako wykroczeń do orzecznictwa karno-administracyjnego (Dz. U. Nr 23, poz. 149) ulega przerwie, a w szczególności - czy przerywa to przedawnienie wydany przed upływem roku od popełnienia czynu wyrok skazujący za występek, który później w postępowaniu rewizyjnym zakwalifikowany zostaje jako wykroczenie z art. 1-10 wyżej cytowanej ustawy, rewizja zaś rozpatrywana jest po upływie terminu rocznego?"po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneWedług przepisu art. 11 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U. Nr 23, poz. 149) w sprawach o wykroczenia określone w art. 1-10 stosuje się przepisy części ogólnej prawa o wykroczeniach oraz przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym (jednolity tekst: Dz. U. z 1966 r. Nr 39, poz. 233) ze zmianami i uzupełnieniami wynikającymi z powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.Ustawa o orzecznictwie karno-administracyjnym przewiduje w art. 15 pkt 1 sześciomiesięczne przedawnienie orzekania kary i stanowi, że w wypadku gdy orzeczenie lub nakaz karny zostały uchylone w trybie nadzoru, przedawnienie biegnie od daty uchylenia orzeczenia lub nakazu. Przepis art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. przewiduje natomiast w stosunku do wykroczeń w niej określonych roczny okres przedawnienia orzekania kary i nie zawiera postanowień o przesunięciu początku biegu przedawnienia w wypadku, o którym mowa w art. 15 ustawy o orzecznictwie karno-administracyjnym. Unormowanie takie stanowi- w zakresie stosowania ustawy o orzecznictwie karno-administracyjnym - zmianę, o której wspomina powołany na wstępie art. 11 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. Przyjąć zatem należy, że przepis art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U, Nr 23, poz. 149) co do wykroczeń w niej określonych zastąpił w całości przepis art. 15 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym (jednolity tekst: Dz. U. z 1966 r. Nr 39, poz. 233).
Powiązane orzeczenia
- VI KZP 37/67 1967-10-13Czy roczny termin przedawnienia przewidziany w art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. dla wykroczeń określonych w art. 1-10 tej ustawy obowiązuje w sądzie niezależnie od trybu, w jakim sprawa o powyższe wykroczenie wpł…
- VI KZP 31/67 1967-10-13Czy w sprawach o czyny określone w art. 1-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r., których rozpoznanie należy do organów dotychczas właściwych, ma zastosowanie przepis art. 17 tej ustawy przewidujący roczny okres przedawnien…
- III KK 393/12 2012-12-05Czy utrzymanie w mocy wyroku skazującego za wykroczenie, gdy w dacie orzekania w postępowaniu odwoławczym nastąpiło przedawnienie karalności czynu, stanowi rażące naruszenie prawa mające istotny wpływ na treść wyroku?
- VI KZP 36/68 1969-05-03Czy skazanie za czyn, który przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o przekazaniu niektórych drobnych przestępstw jako wykroczeń do orzecznictwa karno-administracyjnego był występkiem, należy po wejściu w…
- VI KZP 35/67 1967-06-09Czy służy rewizja od wyroku sądu powiatowego odnośnie do czynów określonych w art. 1-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U. Nr 23, poz. 149) popełnionych przed dniem 1 stycznia 1967 r., jeśli sąd, stosując przepis a…
Powołane przepisy
art. 8 § 1art. 390 KPKart. 30art. 17art. 1art. 11art. 15 pkt 1art. 15§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026.