VI KZP 49/68

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski.Sędziowie: M. Budzianowski (sprawozdawca), Z. Neumann.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Roberta P., oskarżonego z art. 236 § 2 k.k., po rozpoznaniu przedstawionej w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 13 listopada 1966 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy obligatoryjne w myśl art. 63 § 1 k.k. zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności dotyczy sytuacji, w której oba przestępstwa popełnione zostały z winy nieumyślnej (art. 236 § 2 k.k.)?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora,uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzepis art. 63 § 1 k.k. (podobnie jak i przepis art. 60 § 1 k.k.), stanowiąc o konsekwencjach popełnienia ponownie przestępstwa w określonych w tym przepisie warunkach, nie uzależnia tych konsekwencji od rodzaju winy sprawcy obu tych przestępstw.Z tego względu konsekwencje wymienione w cytowanym wyżej przepisie ponoszą również sprawcy przestępstw, którzy nie dopuścili się ich wprawdzie ze złej woli, ale z lekkomyślności lub niedbalstwa, a którzy mimo ich skazania (niekiedy także odbycia kary w określonym rozmiarze, jak to przewiduje np. art. 60 § 1 k.k.), nie wykazali wymaganej w konkretnej sytuacji ostrożności czy należytej dbałości, do czego byli zobowiązani. Stąd też niepoddanie się skazanego ostrzegawczemu działaniu poprzedniego wyroku orzekającego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania pociąga za sobą obowiązek zarządzenia wykonania zawieszonej kary stosownie do nakazu przewidzianego w art. 63 § 1 k.k.