VI KZP 7/65

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski.Sędziowie: L. Chmielewski (współsprawozdawca), K. Wagner (sprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jana K., oskarżonego z art. 286 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanej przez Sąd Wojewódzki w Koszalinie jako rewizyjny postanowieniem z dnia 12 listopada 1964 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Od kiedy liczy się zawity 14-dniowy termin przewidziany w art. 211 k.p.k. w sytuacji, gdy po doręczeniu prokuratorowi odpisu wyroku z uzasadnieniem umorzono postępowanie na podstawie art. 5 ust. 1 dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii (Dz. U. Nr 27, poz. 174), a postanowienie co do amnestii zostało następnie uchylone przez sąd rewizyjny"?na podstawie art. 390 k.p.k., po wysłuchaniu wniosku Prokuratora Generalnej Prokuratury,uchwalił jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzewidziany w art. 211 k.p.k. termin do założenia rewizji liczy się zawsze od daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem. Jest to termin zawity, który nie może być liczony od żadnego innego momentu, a bieg jego nie może w żadnych warunkach ulec przerwaniu. Kodeks postępowania karnego przewiduje jedynie możliwość przywrócenia tego terminu, jednakże pod warunkiem, że jego uchybienie nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. Wydanie przez sąd postanowienia o zastosowaniu amnestii w sytuacji procesowej przedstawionej w pytaniu nie stanowi dla prokuratora niezależnej od niego przyczyny uniemożliwiającej mu wniesienie w terminie rewizji. Nieprawomocny wyrok istnieje, postanowienie zaś o umorzeniu postępowania na podstawie amnestii, również nieprawomocne, w niczym nie utrudnia wniesienia rewizji od tego wyroku. Rewizją w tym wypadku może być objęte również zaskarżenie postanowienia wydanego na podstawie amnestii (argument z art. 373 § 4 k.p.k.), chociaż może to nastąpić także w postaci odrębnego zażalenia.