VI KZP 9/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski. Sędziowie: E. Binkiewicz, H. Kempisty (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zdzisława Ł., oskarżonego z art. 30 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. (Dz. U. Nr 69, poz. 434), po rozpoznaniu przedstawionego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Poznaniu postanowieniem z dnia 29 stycznia 1970 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy użyte w art. 43 § 1 k.k. określenie "przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym" odnosi się tylko do przestępstw przewidzianych w rozdz. XX k.k., a w razie negatywnej odpowiedzi - czy wynikający z art. 43 § 2 k.k. obowiązek orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych dotyczy również sprawcy czynu określonego w art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434), i to każdego, choćby czyn polegał na kierowaniu w stanie nietrzeźwości motocyklem na polnej drodze, rzadko uczęszczanej?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczne1. Za poglądem, że zasięg przepisu art. 43 k.k. ogranicza się do przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, zgrupowanych w rozdziale XX k.k., mogłaby przemawiać jedynie zbieżność występujących w art. 43 k.k. i w tytule rozdziału XX k.k. zwrotów o przestępstwie lub o przestępstwach przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Argument ten musi jednak odpaść wobec braku rzeczowych podstaw do przyjęcia, że z chwilą wejścia w życie kodeksu karnego z 1969 r. żadne z przestępstw tego rodzaju nie może już znajdować określenia w innej, szczególnej ustawie. Oczywiste jest zwłaszcza to, że czyn z art. 28 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434) stanowi przestępstwo przewidziane w ustawie szczególnej przez nowy kodeks karny w tej części nie uchylonej (art. 7 pkt 16 przep. wprow. k.k.) i że w tych warunkach, zgodnie z art. 121 k.k., stosuje się do tego czynu przepisy części ogólnej tego kodeksu, a więc w szczególności również przepis art. 43 § 2 k.k.2. O tym, że konkretny czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa określonego w art. 28 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu, decydują okoliczności faktyczne danego zdarzenia.Według zaś wytycznych Sądu Najwyższego w sprawach przestępstw drogowych (M.P. z 1963 r. Nr 70, poz. 848) miejscem popełnienia przestępstwa drogowego, którym jest również przestępstwo określone w art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r., mogą być wszelkie miejsca, na których odbywa się ogólny lub lokalny ruch pojazdów (pkt 1 ust 4).