Rw 265/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk Z. Krasuski. Sędziowie: płk C. Lipski (sprawozdawca), płk A. Kruszka. Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk M. Nowak.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Stefana S., skazanego nieprawomocnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434) na karę 2.500 zł grzywny, z powodu rewizji wniesionej przez podprokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w N. od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N.1.zmienił zaskarżony wyrok przez orzeczenie na zasadzie art. 43 § 1 i 2 k.k. - oprócz kary grzywny 2.500 zł - kary dodatkowej zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.Uzasadnienie faktycznePrzypisane oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem przestępstwo z art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434) polegało na tym, że w dniu 2 listopada 1969 r. w N.2, będąc w stanie nietrzeźwości, prowadził on ulicą W. motocykl marki "WSK". W chwili popełnienia tego przestępstwa obowiązywał art. 31 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu, który przewidywał obligatoryjne orzeczenie względem sprawcy kary dodatkowej utraty prawa prowadzenia pojazdów mechanicznych, ewentualnie - zakazu nadania takiego prawa. Z dniem 1 stycznia 1970 r., zgodnie z treścią art. VII pkt 16 przepisów wprowadzających kodeks karny, art. 31 powołanej ustawy o zwalczaniu alkoholizmu przestał obowiązywać. Od tego dnia obowiązują przepisy art. 43 § 1 i 2 k.k., w myśl których w razie skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym (XX rozdział k.k.) sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, a jeżeli sprawca takiego przestępstwa w chwili jego popełnienia był w stanie nietrzeźwości, sąd orzeka zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych.Uchylenie art. 31 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu nie oznacza, jak to słusznie podnosi rewizja prokuratora, że w razie skazania po dniu 31.XII.1969 r. za popełnione przestępstwo z art. 28 § 1 cyt. ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. orzeczenie - na podstawie art. 43 § 2 k.k. - kary dodatkowej zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych nie jest obligatoryjne lub wręcz niedopuszczalne.Przestępstwo określone w art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu, jakkolwiek nie jest wymienione w rozdziale XX k.k. (traktującym o przestępstwach przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu oraz bezpieczeństwu w ruchu lądowym, wodnym i powietrznym), to jednak - wbrew odmiennemu stanowisku Sądu I instancji - jest przestępstwem skierowanym przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym, albowiem prowadzenie pojazdu mechanicznego przez osobę znajdującą się w stanie nietrzeźwości stwarza potencjalne niebezpieczeństwo spowodowania wypadku drogowego. Z tego też powodu należało uznać, że skazanie po dniu 31.XII.1969 r. za przestępstwo z art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu pociąga za sobą obligatoryjne orzeczenie kary dodatkowej określonej w art. 43 § 2 k.k. Na podkreślenie zasługuje przy tym fakt, że art. 43 k.k. w swojej treści nie zawiera sformułowania, które by oznaczało, że do przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym zalicza się tylko te, które są wymienione w rozdziale XX k.k. Przepis art. 43 k.k. zawiera klauzulę ogólną dopuszczającą możliwość zaliczenia do przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym zarówno przestępstw wymienionych w rozdziale XX k.k., jak i przestępstw innych (np. z art. 28 § 1 ustawy z dnia 10.XII.1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu) bądź też tych czynów, które w przyszłości być mogą uznane przez ustawodawcę za przestępstwa skierowane przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym mimo nieumieszczenia ich w rozdziale XX k.k.(...).Z tych względów zawarty w rewizji prokuratora zarzut naruszenia prawa materialnego przez nieorzeczenie w zaskarżonym wyroku kary dodatkowej zakazu prowadzenia przez oskarżonego pojazdów mechanicznych jest w pełni zasadny (...).