VI KO 77/60

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes Z. Opuszyński. Sędziowie: Z. Chełmicki (sprawozdawca), Z. Kubec (współsprawozdawca), J. Zembaty, S. Dąbrowski, A. Janowski, Z. Nyczaj. Prokurator: H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Antoniego L. oskarżonego z art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. (Dz. U. Nr 69, poz. 434), po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, uchwalił przekazaną przez skład zwykły Sądu Najwyższego kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy skazanie za przestępstwo z art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434), polegające na samym prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, wystarcza do zastosowania art. 31 § 1 tej ustawy, czy też konieczne jest ustalenie nadto innego - poza stanem nietrzeźwości - naruszenia obowiązków prowadzącego pojazd mechaniczny?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZgodnie z przepisem art. 31 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu sąd obowiązany jest orzec utratę prawa prowadzenia pojazdów mechanicznych na czas od sześciu miesięcy do dziesięciu lat w razie skazania za przestępstwo pozostające w związku z naruszeniem - w stanie nietrzeźwości - obowiązków prowadzącego pojazd mechaniczny.Przewidziane w art. 28 § 1 tej ustawy prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości w rzeczy samej prowadzi do naruszenia obowiązków kierowcy pojazdu mechanicznego (§ 47 i 53 rozporządzenia z dnia 27 października 1937 r. o ruchu pojazdów mechanicznych na drogach publicznych), naruszenia, które obecnie stało się występkiem (art. 12 k.k.), jeśli stan "wskazujący na użycie alkoholu" (przepisy wymienionego rozporządzenia) osiągnął już postać "stanu nietrzeźwości".Na tle zatem przepisu art. 31 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. czyn sprawcy polegający na prowadzeniu w stanie nietrzeźwym pojazdu mechanicznego należy traktować jako przestępstwo pozostające w związku z naruszeniem obowiązku prowadzącego pojazd mechaniczny, nakazującego zachowanie stanu trzeźwości w czasie prowadzenia pojazdu mechanicznego.Mając zaś na uwadze, że zachowanie trzeźwości jest w świetle wyżej cytowanego rozporządzenia z dnia 27 października 1937 r. podstawowym obowiązkiem kierowcy, nie można przyjąć, aby do zastosowania przepisu art. 31 § 1 omawianej ustawy wymagane było ustalenie ponadto innego naruszenia obowiązków prowadzącego pojazd mechaniczny.Za taką interpretacją tego przepisu przemawia cel, jaki przyświecał ustawie z dnia 10 grudnia 1959 r., której założeniem było między innymi danie skuteczniejszej niż dotychczas ochrony przed niebezpieczeństwami wynikającymi z prowadzenia pojazdów mechanicznych przez osoby znajdujące się w stanie nietrzeźwym.Przepisy bowiem rozporządzenia z dnia 27 października 1937 r. o ruchu pojazdów mechanicznych na drogach publicznych pozwalają w trybie administracyjnym pozbawić prawa prowadzenia pojazdów jedynie kierowców zawodowych.Rozszerzenie zatem możliwości pozbawienia tego prawa również na osoby posiadające amatorskie prawa jazdy, których liczba w związku z rozwojem motoryzacji stale wzrasta, zgodne jest z intencją ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r.