V K 816/60

SentencjaS. N. w sprawie Stefana S., oskarżonego z art. 28 ustawy z 10 XII 1959 r. (Dz. U. nr 69, poz. 434), po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej od wyroku S. Woj. w O. z 30 VIII 1960 r. zmieniającego częściowo wyrok S. Pow. w P. z 16 V 1960 r., na podstawie art. 394-396, 400 § 4, 383 pkt 2 i 3, 388 § 1 i art. 442 k.p.k. uchylił zaskarżone wyroki i postępowanie w sprawie na zasadzie art. 3 k.p.k. umorzył (...)Minister Sprawiedliwości od prawomocnego wyroku S. Pow. w P. z 16 V 1960 r., częściowo zmienionego wyrokiem S. Woj. w O. z 30 VIII 1960 r. założył rewizję nadzwyczajną na korzyść Stefana S.Rewizja zaskarżonym wyrokiem zarzuca obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 28 ustawy z 10 XII 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. nr 69, poz. 434).W konkluzji rewizja wnosi o uchylenie zaskarżonych wyroków i umorzenie postępowania w sprawie z powodu braku cech przestępstwa.Uzasadnienie faktyczneS. N. wyraził następujący pogląd prawny:Józef S. wyrokiem z 16 V 1960 r., skazany został z art. 28 § 1 ustawy z 10 XII 1959 r., o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. nr 69, poz. 434) na 2.000 zł grzywny za to, że w stanie nietrzeźwości prowadził motocykl. Jednocześnie S. Pow. orzekł na podstawie art. 31 tejże ustawy pozbawienie prawa prowadzenia pojazdu mechanicznego.S. Woj. w O. na skutek rewizji oskarżonego wyrokiem z 30 VIII 1960 r. uchylił orzeczenie o karze dodatkowej, utrzymał jednak w mocy zaskarżony wyrok S. Pow. co do winy i kary.Oba wyroki w zakresie ustalenia winy są niesłuszne.Ustawa o zwalczaniu alkoholizmu z 10 XII 1959 r. wprowadziła w kilku przepisach karnych (art. 22, 27, 28, 29, 30, 31, 34) pojęcie "stan nietrzeźwości". W samej treści ustawy pojęcie to nie zostało wyjaśnione, konieczne jest więc ustalenie istotnej treści tego sformułowania ustawowego przez orzecznictwo. (...)Przechodząc do sprawy oskarżonego Stefana S. nie można uznać istnienia cech przestępstwa z art. 28 ustawy z 10 XII 1959 r., skoro dokonano tylko próby trzeźwości za pomocą "probierza trzeźwości", a nie ustalono objawów zewnętrznych, i z zeznań świadków (o ile przyjąć je za prawdziwe) wynika, że oskarżony wypił tylko kieliszek wódki i ewentualnie małe piwo.Nie ulega wątpliwości, że oskarżony powinien być ukarany w postępowaniu karno-administracyjnym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie "wskazującym na użycie alkoholu", który to stan zgodnie z uchwałą I Zjazdu Medycyny Sądowej z 1955 r, rozpoczyna się od zawartości alkoholu we krwi powyżej 0,2‰. Karalność prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie wskazującym na użycie alkoholu przewiduje § 53 ust. 2 lit. a rozporządzenia z 27 X 1937 r. o ruchu pojazdów mechanicznych na drogach publicznych (Dz. U. nr 85 1937, poz. 616, z późniejszymi zmianami) w związku z art. 21 ustawy z 7 X 1921 r. o przepisach porządkowych na drogach publicznych (Dz. U. nr 89/1921, poz. 656).Z powyższych zasad S. N. orzekł, jak w sentencji.