I NB 15/24

I NB 15/24 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak w sprawie z odwołania W.Ż. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr […] z dnia […] r. w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zmiany podziału czynności, z wniosku o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego X.Y. wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie I NKRS 71/23, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 17 czerwca 2026 r. wniosku Przewodniczącej Krajowej Rady Sądownictwa o wyłączenie SSN Y.X. od rozpoznania sprawy I NB 15/24, odrzuca wniosek. UZASADNIENIE W.Ż. (dalej: „Odwołujący się”) wniósł odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr […] z dnia […] r. w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zmiany podziału czynności. Pismem oznaczonym datą 30 lipca 2024 r. Odwołujący się złożył wniosek o stwierdzenie występowania przesłanek z art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym wobec SSN X.Y. wyznaczonego do rozpoznania ww. sprawy. Do rozpoznania przedmiotowego wniosku wyznaczeni zostali: SSN Y.X. (przewodniczący, sprawozdawca); SSN […]; SSN […]; SSN […]; SSN […]. I NB 15/24 2 Pismem z 9 lutego 2026 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego), Przewodnicząca Krajowej Rady Sądownictwa wniosła o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie SSN Y.X. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.U. 2024, poz. 1186, dalej: „u.KRS”) w sprawach indywidualnych osoba, której praw lub obowiązków dotyczyć ma uchwała Rady, jest uczestnikiem postępowania przed Radą. Zgodnie zaś z art. 44 ust. 1 zd. 1 u.KRS uczestnik postępowania może odwołać się do Sądu Najwyższego z powodu sprzeczności uchwały Rady z prawem, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Do postępowania przed Sądem Najwyższym stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (art. 44 ust. 3 zd. 1 u.KRS). Z ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa jednoznaczne więc wynika, że Rada nie jest uczestnikiem postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie z odwołania od uchwały Rady w sprawie indywidualnej. Istota tego postępowania sprowadza się bowiem do kontroli legalności aktu wydanego przez Radę, nie zaś rozstrzygnięcia sporu pomiędzy stronami. Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że kognicja Sądu Najwyższego ogranicza się do oceny czy zaskarżona uchwała nie jest sprzeczna z prawem. Sąd Najwyższy bada zatem wyłącznie czy Rada nie przekroczyła swoich ustawowych kompetencji zaś podjęte rozstrzygnięcie ma oparcie w przepisach powszechnie obowiązującego prawa. Zauważyć dodatkowo należy, że w przepisach ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, do których odsyła ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa, brak jest odpowiednika art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2026, poz. 143) określającego organ, którego działalnie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, jako stronę postępowania. W świetle powyższego uznać należy, że Krajowej Radzie Sądownictwa nie przysługuje status uczestnika postępowania. Z tego wynika również, I NB 15/24 3 że Krajowa Rada Sądownictwa nie może skutecznie formułować i składać wniosków procesowych, które podlegałyby rozpoznaniu przez Sąd. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. Paweł Księżak [a.ł]