I NKRS 73/24

PostanowienieIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2026-03-19

Skład orzekający: Paweł Księżak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do dalszego zawieszenia postępowania w sprawie odwołania od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa dotyczącej dalszego zajmowania stanowiska przez sędziego osiągającego wiek uprawniający do przejścia w stan spoczynku, w sytuacji braku zmian legislacyjnych w odpowiedzi na wyroki ETPCz i TSUE, ale przy jednoczesnym faktycznym korygowaniu sposobu wykonywania ustawy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy podjął zawieszone postępowanie, uznając, że ustały przesłanki do jego dalszego zawieszenia. Mimo braku zmian legislacyjnych, Rzeczpospolita Polska, korygując faktyczny sposób wykonywania ustawy, wyraziła wolę odnośnie do sposobu reakcji na zobowiązania wynikające z wyroku pilotażowego ETPCz. Odpowiedzialność za ewentualne stwierdzenie nieprawidłowości tego sposobu ponosi władza wykonawcza i ustawodawcza.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie w sprawie odwołania od uchwały KRS dotyczącej sędziego przechodzącego na emeryturę, oczekując na zmiany legislacyjne wynikające z wyroków ETPCz i TSUE. Mimo upływu terminu wyznaczonego przez ETPCz, zmiany legislacyjne nie nastąpiły. Marszałek Sejmu rozpoczął procedurę wyboru członków KRS na podstawie przepisów budzących wątpliwości prawne, wprowadzając jednocześnie mechanizm uwzględniania opinii sędziów.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy podjął zawieszone postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

I NKRS 73/24 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak w sprawie z odwołania X. Y. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa […] z dnia […], w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska przez sędziego osiągającego wiek uprawniający do przejścia w stan spoczynku po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 marca 2026 r., podejmuje zawieszone postępowanie. UZASADNIENIE Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku pilotażowym z 23 listopada 2023 r. Wałęsa przeciwko Polsce, skarga nr 50849/21 zobowiązał Państwo Polskie do przeprowadzenia stosownych zmiany legislacyjnych w terminie 12 miesięcy, usuwających wady procesowe, które skutkują naruszeniem przez Polskę art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Na te same uchybienia systemowe wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 21 grudnia 2023 r., C 718/21. W Rzeczypospolitej Polskiej sędziowie podlegają Konstytucji i ustawom (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP). Sąd Najwyższy nie ma możliwości usunięcia wad procesowych, które prowadzą do naruszenia Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i europejskiego prawa traktatowego (art. 267 TFUE), bowiem mają one charakter systemowy i wiążą się z procedurą nominowania sędziów. To rolą I NKRS 73/24 2 ustawodawcy jest przeprowadzenie takich zmian legislacyjnych, by do naruszenia prawa nie dochodziło. Państwo ponosi odpowiedzialność za to, czy a jeśli tak to w jaki sposób zmienić prawo i doprowadzić do jego zgodności z traktatami i konwencją. Sąd Najwyższy w niniejszej sprawie zawiesił postępowanie, dając tym samym czas Państwu (tj. władzy ustawodawczej i wykonawczej) na podjęcie decyzji w tym zakresie i ewentualne wprowadzenie zmian. Mimo upływu długiego czasu, znacznie wykraczającego poza granice wyznaczone w wyroku pilotażowym, zmiany legislacyjne w tym obszarze nie nastąpiły. Z powszechnie dostępnych informacji wynika, że brak jest zgody politycznej na dokonanie jakichkolwiek zmian normatywnych w zakresie wyznaczonym w/w wyrokiem. Równocześnie Marszałek Sejmu rozpoczął procedurę wyboru przez Sejm sędziów – członków Krajowej Rady Sądownictwa na podstawie przepisów, które stały się głównym powodem stwierdzenia nieprawidłowości przez trybunały. Zarazem wprowadzono mechanizm samoograniczenia się Sejmu, polegający na przyjęciu uchwały wyrażającej wolę uwzględnienia przy wykonywaniu wyboru członków Krajowej Rady Sądownictwa opinii sędziów. W konsekwencji należy uznać, że ustały przesłanki dalszego zawieszenia postępowania, bowiem Rzeczpospolita Polska nie dokonując żadnych zmian normatywnych, ale korygując sam faktyczny sposób wykonywania ustawy, wyraziła wolę odnośnie do sposobu reakcji na zobowiązania wynikające z wyroku pilotażowego. Odpowiedzialność za skutki ewentualnego stwierdzenia, że ten sposób realizacji wyroku jest nieprawidłowy czy niewystraczający, ponosić będzie władza wykonawcza i ustawodawcza. [r.g.] I NKRS 73/24 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 6 ust. 1art. 178 ust. 1art. 267

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 30.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy