I NO 69/21

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2022-03-09

Skład orzekający: Marek Dobrowolski, Maria Szczepaniec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Który sąd jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania, gdy dotyczy ona zarówno postępowania przed sądem rejonowym, jak i sądem okręgowym?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy rozstrzygnął spór kompetencyjny, wskazując, że w sytuacji, gdy skarga na przewlekłość dotyczy postępowania przed sądem rejonowym i sądem okręgowym, właściwy do jej rozpoznania jest sąd apelacyjny. Jednakże, analizując konkretne pismo skarżącego, Sąd Najwyższy stwierdził, że nie zawiera ono skonkretyzowanego żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym, co skutkowało przekazaniem sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P.
Stan faktyczny
Do Sądu Rejonowego w W. wpłynęło pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu i skargę na przewlekłość postępowania. Sąd Okręgowy w P. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do Sądu Apelacyjnego w (…), uznając, że skarga dotyczy postępowania przed sądem rejonowym i okręgowym. Sąd Apelacyjny w (…) zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, wskazując Sąd Okręgowy w P. jako właściwy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P., uznając, że pismo skarżącego nie spełnia wymogów skargi na przewlekłość postępowania przed sądem okręgowym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NO 69/21 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący) SSN Marek Dobrowolski SSN Maria Szczepaniec (sprawozdawca) w sprawie z oskarżenia prywatnego C. K. przeciwko R. W. i innym oskarżonym z art. 212 k.k. i innych w przedmiocie wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego dotyczącego ustalenia właściwości rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania w sprawie II K […] pomiędzy Sądem Apelacyjnym w […] i Sądem Okręgowym w P., po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 marca 2022 r. na podstawie art. 38 §1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018 r., poz. 75) przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P. UZASADNIENIE W dniu 29 lipca 2021 r. do Sądu Rejonowego w W. za pośrednictwem poczty elektronicznej wpłynęło pismo M. K. i C.K. (datowane na 28 lipca 2021 r.) w przedmiocie powtórnego doręczenia przesyłek sądowych nieodebranych z przyczyn niezależnych od stron. Ponadto w treści pisma zawarto wniosek o „przywrócenie terminu dla uzupełnienia niniejszym składanego wniosku o uzasadnienie również niniejszym skarżonego ewentualnego rozstrzygnięcia w 2 sprawie, celem wniesienia ustawowego środka zaskarżenia oraz skargi, w tym skargi art. 2 ust. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17.06.2004 r., o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, a na podstawie art. 6 ust. 3 w zw. z art. 12 ust. 4 ww. ustawy wystąpienie z jednoczesnym żądaniem stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawach jw. i żądania wydania sądowi zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności (…)”, który zarejestrowano jako skarga na przewlekłość. Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z 16 sierpnia 2021 r., sygn. XVII S (…) w sprawie C. K. i M. K. na naruszenie prawa do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W., sygn. akt II K (…) na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018 r., poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość) stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w (…) W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy w P. wyjaśnił, że akta sprawy II K (…) zostały przekazane do Sądu Okręgowego w P. celem rozpoznania zażalenia C. K. na zarządzenie Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 grudnia 2019 r., w konsekwencji należało przyjąć, że przedmiotowe postępowanie toczy się przed Sądem Okręgowym w P. Ponadto powołał się na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wskazując, że ocenie podlega postępowanie jako całość, nie zaś jego aktualna faza. W związku z tym należy brać pod uwagę przebieg postępowania od jego wszczęcia do zakończenia, niezależnie od tego, na jakim etapie została wniesiona skarga na przewlekłość. Dalej Sąd Okręgowy w P. zaznaczył, że C. K. zmarła, natomiast M. K. nie wstąpił skutecznie w prawa zmarłej, zatem nie jest stroną postępowania i nie jest uprawniony do złożenia skargi na przewlekłość. Zdaniem Sądu Okręgowego w P., wniesiona skarga na przewlekłość dotyczy postępowania przed sądem rejonowym i okręgowym, zatem na podstawie art. 4 ust. 1a ustawy o skardze na przewlekłość do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Apelacyjny w (…) 3 Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z 9 listopada 2021 r., sygn. II S (…) zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 38 § 1 k.p.k. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między sądami, poprzez wskazanie Sądu Okręgowego w P. za właściwy miejscowo i rzeczowo do rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) podkreślono, że z treści żądania nie wynika, aby zachodziła którakolwiek z sytuacji uzasadniających właściwość sądu apelacyjnego, o której mowa w art. 4 ustawy o skardze na przewlekłość. W szczególności z pisma nie wynika, że stanowi ono skargę – w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość – złożoną w jakiejkolwiek sprawie prowadzonej przed Sądem Okręgowym w P., co uzasadniałoby właściwość Sądu Apelacyjnego w (…) W ocenie Sądu Apelacyjnego w (…), domniemanie przyjęte przez Sąd Okręgowy w P. nie znalazło dotychczas procesowego potwierdzenia, a przedmiotowe pismo zawiera wyłącznie subiektywne stanowisko co do funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, w tym na terenie apelacji poznańskiej. W konsekwencji, zdaniem Sądu Apelacyjnego, brak jest podstaw do przyjęcia, że pismo skarżącego stanowi jednocześnie skargę na przewlekłość sprawy wywołanej zażaleniem C. K. na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Rejonowego w W. z dnia 31 lipca 2019 r., procedowanej przed Sądem Okręgowym w P. od 28 kwietnia 2020 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedmiotem sporu kompetencyjnego pomiędzy Sądem Apelacyjnym w (…) a Sądem Okręgowym w P. jest zastosowanie w rozpoznawanej sprawie art. 4 ustawy o skardze na przewlekłość. Nie ulega wątpliwości, że sądem właściwym do rozpoznania skargi na przewlekłość jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie (art. 4 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość). W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że pod pojęciem „sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie” rozumie się sąd, z którego postępowaniem związane są zarzuty skargi na przewlekłość (postanowienie Sądu Najwyższego z 2 marca 2005 r., SPK 7/05). Natomiast jeżeli skarga na przewlekłość dotyczy 4 postępowania przed sądem rejonowym i sądem okręgowym – właściwym do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny (art. 4 ust. 1a ustawy o skardze na przewlekłość). Przy czym okoliczność złożenia skargi na przewlekłość w toku postępowania zażaleniowego toczącego się przed sądem wyższej instancji, nie ma wpływu na ustalenie właściwości sądu właściwego do rozpoznania tej skargi (postanowienia Sądu Najwyższego z: 2 marca 2005 r., SPK 7/05; 24 listopada 2021 r., I NO 60/21). Treść uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego w P. nie pozostawia wątpliwości, że przyczyną stwierdzenia niewłaściwości i przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w (…), była kwestia postępowania zażaleniowego toczącego się przed Sądem Okręgowym w P., w wyniku zażalenia wniesionego przez C. K. na zarządzenie z dnia 31 lipca 2019 r. Należy podzielić stanowisko Sądu Apelacyjnego w (…), że argumentacja przedstawiona w piśmie z 28 lipca 2021 r. w zakresie skargi na przewlekłość nie pozwala na wyciągnięcie wniosków, do jakich doszedł Sąd Okręgowy w P. Analiza tego pisma wskazuje, że brak jest skonkretyzowanego żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Okręgowym w P. Autor nie wskazuje, którego postępowania dotyczy skarga na przewlekłość i na jakim etapie postępowania doszło do przewlekłości (por. wyroki Sądu Najwyższego z: 22 stycznia 2013 r., I S 182/12; 9 stycznia 2019 r., I NSP 5/18; 16 grudnia 2020 r., I NSP 162/20). W ocenie Sądu Najwyższego, argumentacja uzasadniająca właściwość Sądu Apelacyjnego w (…) nie znajduje potwierdzenia w treści skargi na przewlekłość, dlatego właściwym do rozpoznania tej skargi jest Sąd Okręgowy w P. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 38 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł, jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 212 KKart. 38 §1 KPKart. 8 ust. 2art. 2 ust. 1art. 6 ust. 3art. 12 ust. 4art. 35 § 1 KPKart. 4 ust. 1art. 38 § 1 KPKart. 4art. 1 ust. 1§1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy