I NSNK 6/21

Sygn. akt I NSNk 6/21 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie J.R. skazanego z art. 207 § 1 kk, art. 233 § 1 kk, art. 234 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez J. R. od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 29 stycznia 2020 r., sygn. akt IX K (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2021 roku pozostawia skargę bez rozpoznania. UZASADNIENIE Pismem z 12 maja 2021 r. J. R. wniósł do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną na wyrok Sądu Rejonowego w G. z 29 stycznia 2020 r., IX K (…), w którym został skazany za uporczywe nękanie swojej małżonki (art. 190a § 1 k.k.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Artykuł 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. 2021, poz. 154; dalej: u.s.n.) określa zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej, do których należą: Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej RP, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji 2 i Konsumentów. Strony postępowań nie mają legitymacji do samodzielnego wniesienia skargi nadzwyczajnej w swojej sprawie – mogą jedynie zwrócić się do jednego z wymienionych w art. 89 § 2 u.s.n. organów z podaniem o wniesienie skargi na ich korzyść. W postępowaniu karnym kasacja podlega pozostawieniu bez rozpoznania między innymi wtedy, gdy została wniesiona przez osobę nieuprawnioną (art. 429 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 531 § 1 k.p.k.). Skoro do postępowania ze skargi nadzwyczajnej stosuje się odpowiednio przepisy k.p.k. o kasacji (art. 95 pkt 2 u.s.n.), a J. R. w sposób oczywisty nie jest uprawniony do wniesienia skargi nadzwyczajnej, to jego skarga musi zostać pozostawiona bez rozpoznania. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2 u.s.n. orzekł, jak w sentencji.