II NSNK 24/23

II NSNk 24/23 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak w sprawie M.W. skazanego z art. 18 § 2 w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, po rozpoznaniu w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 15 listopada 2023 r. skargi nadzwyczajnej wniesionej przez skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z 6 czerwca 2023 r., sygn. IV Ka 236/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Głogowie z 9 marca 2023 r., sygn. II K 769/21 pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania. ZG UZASADNIENIE Obrońca M.W. (dalej: „skarżący”) wniósł skargę nadzwyczajną od całości prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z 6 czerwca 2023 r. (IV Ka 236/23). W odpowiedzi na powyższą skargę Prokurator Generalny pismem z 25 września 2023 r. podniósł, że skarżący nie jest podmiotem uprawnionym do złożenia skargi nadzwyczajnej, a co za tym idzie, jego skarga powinna zostać pozostawiona bez rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: II NSNk 24/23 2 Skarga zasługuje na pozostawienie bez rozpoznania. Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1903 ze zm., dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższy katalog jest zatem zamknięty i żaden inny podmiot, poza wymienionymi w nim, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia. Z uwagi na to, że skarżącemu nie przysługuje przymiot żadnego z wymienionych organów, należy uznać go za nieuprawnionego do wniesienia środka zaskarżenia, jakim jest skarga nadzwyczajna. W zakresie nieuregulowanym przepisami powyższej ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, w zakresie spraw karnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji (art. 95 pkt 2 u.SN). Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli została ona wniesiona przez osobę nieuprawnioną. Z mocy art. 95 pkt 2 u.SN, takie same konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2 u.SN orzekł, jak w sentencji. [ms] II NSNk 24/23 3