I NSP 11/18

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2018-12-06

Skład orzekający: Antoni Bojańczyk, Maria Szczepaniec, Krzysztof Wiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna, gdy dotyczy postępowań, które już się zakończyły, lub gdy dotyczy postępowania ze skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, jeśli dotyczy postępowań, które zostały już prawomocnie zakończone przed jej wniesieniem. Ponadto, ustawa o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie przewiduje możliwości wniesienia takiej skargi w odniesieniu do postępowania ze skargi na przewlekłość.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargi na przewlekłość postępowań sądowych, w tym postępowań przed Sądem Apelacyjnym i Sądem Najwyższym. Wnioskował o stwierdzenie przewlekłości i zasądzenie odszkodowania. Wcześniejsze skargi skarżącego na przewlekłość zostały pozostawione bez rozpoznania z powodu zakończenia postępowań, których dotyczyły, lub niedopuszczalności skargi w świetle przepisów ustawy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić skargę bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSP 11/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący) SSN Maria Szczepaniec SSN Krzysztof Wiak (sprawozdawca) w sprawie ze skargi M. S. na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego w sprawach o sygn. akt KSP 6/18, KSP 17/17 oraz WSP 1/18, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 6 grudnia 2018 r., postanowił: skargę pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Skarżący M. S. w piśmie z dnia 5 maja 2018 r. wystąpił do Sądu Najwyższego o stwierdzenie, że w sprawach: 1) Ze skargi M. S. na przewlekłość postępowania odwoławczego przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie II AKz (…) (sygn. akt KSP 17/17); 2) Ze skargi M. S. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie KSP 17/17 (sygn. akt WSP 1/18); 3) Ze skargi M. S. na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w [...] w sprawie II AKz (…) (sygn. akt KSP 6/18) - doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania powyższych spraw bez nieuzasadnionej zwłoki. 2 Skarżący domaga się tym samym: 1) Stwierdzenia przewlekłości postępowania w tych sprawach; 2) Przyznania Skarżącemu od Skarbu Państwa kwoty 60.000 zł tytułem odszkodowania (po 20.000 zł w każdej sprawie). Skarżący w dniu 5 sierpnia 2017 r. złożył skargę na przewlekłość postępowania odwoławczego toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w (…) (sygn. akt II AKz (…)). Wnosił w niej o stwierdzenie wystąpienia przewlekłości we wskazanym postępowaniu oraz zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 24 października 2017 r. (sygn. akt KSP 17/17) pozostawił skargę bez rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd Najwyższy wskazał, iż skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna tylko w sytuacji, gdy wnosi się ją w toku postępowania w sprawie. Tymczasem Skarżący złożył ją, gdy sprawa, której skarga dotyczyła została już uprzednio zakończona prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…). W sytuacji takiej skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna z mocy prawa. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 15 listopada 2017 r. Pismem z dnia 22 grudnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału VI Izby Karnej Sądu Najwyższego poinformował Skarżącego, że ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 75) nie przewiduje możliwości wniesienia środka odwoławczego od orzeczeń wydanych w tym postępowaniu. Skarżący w dniu 11 stycznia 2018 r. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (...), sygn. akt II AKz […]/17 (sygn. akt KSP 17/17). Wnosił w niej o stwierdzenie wystąpienia przewlekłości we wskazanym postępowaniu oraz zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł. Pismo to zostało, zgodnie z właściwością, przekazane do rozpoznania Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 lutego 2018 r. (sygn. akt WSP 1/18) pozostawił skargę bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że pismo Skarżącego nie precyzuje czego złożona przez 3 niego „skarga” ma dotyczyć (tj. postanowienia SN z dnia 24 października 2017 r., KSP 17/17 czy pisma Przewodniczącego Wydziału VI Izby Karnej SN z dnia 22 grudnia 2017 r.). W obu przypadkach nie może ono jednak wywołać żadnych skutków prawych, co wiąże się z koniecznością pozostawienia go bez rozpoznania. W zakresie tym Sąd Najwyższy odwołał się również do argumentacji zawartej w postanowieniu SN z dnia 24 października 2017 r., KSP 17/17 oraz piśmie Przewodniczącego Wydziału VI Izby Karnej SN z dnia 22 grudnia 2017 r. W dniu 21 grudnia 2017 r. Skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (...) (sygn. akt II AKz (…)), żądając stwierdzenia wystąpienia przewlekłości w tym postępowaniu oraz zasądzenia od Skarbu Państwa sumy pieniężnej 20.000 zł. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2018 r. (sygn. akt KSP 6/18) pozostawił skargę bez rozpoznania. Sąd Najwyższy wskazał, iż postępowanie, którego dotyczyła złożona przez Skarżącego skarga zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 29 listopada 2017 r., na mocy którego utrzymano w mocy zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w L. o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 8 września 2017 r. Skarżący złożył zatem skargę już po prawomocnym zakończeniu postępowania. Sąd Najwyższy odniósł się również do niedopuszczalności skargi na przewlekłość postępowań we wskazanych dodatkowo przez Skarżącego w skardze sprawach (sygn. akt II S (…) oraz IV S (…)). Wskazał, iż ustawodawca w przepisie art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wskazał zamknięty katalog postępowań, w których dopuszczalne jest wniesienie takiej skargi. Nie zostało w nim natomiast wymienione postępowanie ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. W przypadku Skarżącego skarga ta jest wobec tego niedopuszczalna. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna wyłącznie w przypadkach postępowań, o których mowa w przepisie art. 3 ustawy z dnia 17 4 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. W katalogu tym nie zawarto natomiast postępowania ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Prowadzi to do wniosku, że skarga na przewlekłość postępowania w takich przypadkach nie przysługuje (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 kwietnia 2018 r., KSP 14/18, Legalis nr 1820048; z dnia 12 stycznia 2017 r., WSP 2/16, Legalis nr 1546755; z dnia 11 lutego 2015 r., KSP 1/15, Legalis nr 1180623). Co więcej, należy zaznaczyć, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wniesienie skargi na przewlekłość postępowania jest dopuszczalne wyłącznie w toku postępowania, którego skarga dotyczy. W przeciwnym razie jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy. Sytuacja taka zaistniała w przypadku skargi M. S. z dnia 5 maja 2018 r. Poszczególne postępowania, zainicjowane złożonymi przez niego uprzednio skargami, zakończyły się bowiem postanowieniami Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2017 r. (KSP 17/17), dnia 15 lutego 2018 r. (WSP 1/18) oraz dnia 5 kwietnia 2018 r. (KSP 6/18). Tymczasem złożona przez Skarżącego skarga na przewlekłość powyższych postępowań wpłynęła do Sądu Najwyższego w dniu 10 maja 2018 r., tj. już po zakończeniu każdej z nich. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu, co czyni bezprzedmiotowym kwestię uiszczenia opłaty od skargi.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3art. 5 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy