I NSP 12/21

Sygn. akt I NSP 12/21 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Księżak SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi J. J. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie III KK 374/19 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 24 marca 2021 r., 1. pozostawia skargę bez rozpoznania; 2. nie uwzględnia wniosku o ustanowienie pełnomocnika; 3. zwalnia skarżącego od wydatków postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE J. J. 29 stycznia 2021 r. wniósł do Izby Karnej Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm.; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania), domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt III KK 374/19. Pismem z dnia 30 stycznia 2021 r. Izba Karna Sądu Najwyższego przesłała akta sprawy dotyczące J. J. wraz ze skargą do Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych (data wpływu – 29 stycznia 2021 r.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania niezbędnym warunkiem skuteczności skargi o stwierdzenie przewlekłości postępowania jest wniesienie jej w toku postępowania. Z analizy akt sprawy wynika, że kasacja obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 listopada 2018 r., sygn. akt V Ka (…), zmieniającego częściowo wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 lutego 2018 r., sygn. akt II K (…), wpłynęła do Wydziału III Izby Karnej w dniu 26 czerwca 2019 r. Po jej przydzieleniu według imiennej listy sędziów Sądu Najwyższego orzekających w Izbie Karnej, zarządzeniem z dnia 16 września 2019 r. wyznaczono na dzień 17 września 2019 r. termin posiedzenia w przedmiocie rozważenia możliwości oddalenia kasacji jako oczywiście bezzasadnej w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Postanowieniem z dnia 17 września 2019 r., III KK 374/19, Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną. Ponieważ nie został złożony w sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyżej orzeczenia w dniu 15 października 2019 r. akta sprawy zwrócono do Sądu Okręgowego w G. Przedmiotowa skarga została złożona w dniu 29 stycznia 2021 r., a zatem po zakończeniu postępowania kasacyjnego, w związku z czym nie został dochowany wynikający z art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania termin jej wniesienia w toku postępowania w sprawie. Należy podkreślić, że skarga na przewlekłość postępowania stanowi przede wszystkim mechanizm dyscyplinujący organy szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości, mający zapewnić sprawne rozpoznanie sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora oraz w postępowaniu sądowym. Funkcja ta traci rację bytu w odniesieniu do postępowań już zakończonych, co koresponduje z wymogiem określonym w powołanym przepisie art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania. Niezależnie od powyższego, w świetle przedstawionego wyżej przebiegu postępowania kasacyjnego, nie istnieją jakiekolwiek podstawy do przyjęcia, że postępowanie to trwało dłużej niż to konieczne, wobec wymogu rozpoznawania kasacji przez Sąd Najwyższy według kolejności ich wpływu zgodnie z art. 80 ust. 2 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz.U. 2021, poz. 154 z późn. zm.) i jego zakończenia w terminie niespełna 3 miesięcy od daty jego rozpoczęcia. Z powyższych względów, w oparciu o przepis art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, z uwagi na niedopuszczalność skargi, należało pozostawić ją bez rozpoznania.