I NSP 121/25

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2025-05-07

Skład orzekający: Paweł Księżak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, która nie zawiera żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania i nie przytacza konkretnych okoliczności uzasadniających to żądanie, podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych?
Ratio decidendi
Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, która nie zawiera żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania oraz nie przytacza konkretnych okoliczności uzasadniających to żądanie, zawiera nieusuwalne braki formalne. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, takie braki nie podlegają konwalidacji w drodze wezwania strony skarżącej do ich uzupełnienia, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach. Skarga nie zawierała wyraźnego żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania. Ponadto, okoliczności uzasadniające skargę zostały przedstawione w sposób chaotyczny, bez wskazania konkretnych działań lub zaniechań sądu prowadzących do zwłoki.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako zawierającą nieusuwalne braki formalne.

Pełny tekst orzeczenia

I NSP 121/25 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak w sprawie ze skargi B. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. III AUa 2027/24, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 7 maja 2025 r., odrzuca skargę. [J.M.] UZASADNIENIE Pismem z 19 marca 2025 r. B. S. (dalej: „Skarżąca”) wniosła skargę „o zbyt długo trwające zażalenie na Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i I NSP 121/25 2 prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). W ślad za art. 6 ust. 1 u.s.p.p. określono, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Ponadto, że powinna zawierać również (1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy – art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p. oraz (2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie – art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p. Elementy te stanowią obligatoryjny składnik pisma jakim jest przedmiotowa skarga. Co więcej, inaczej niż inne braki formalne, nie podlegają konwalidacji w drodze wezwania strony skarżącej do ich uzupełnienia (art. 9 ust. 1 u.s.p.p.). Przedmiotowa skarga nie czyni zadość ww. obowiązkom. Po pierwsze, Skarżąca w skardze nie zawarła żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Po drugie, Skarżąca nakreśliła stan faktyczny w sprawie, tj. przytoczyła okoliczności uzasadniające jej złożenie, ale uczyniła to w sposób chaotyczny i nie wskazała w czym konkretnie dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jej sprawy, nie przedstawiając konkretnych działań bądź zaniechań sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do stanu przewlekłości. Z powyższych względów, w oparciu o art. 9 ust. 1 u.s.p.p. skargę jako zawierającej nieusuwalne braki formalne, należało odrzucić bez wzywania do ich uzupełnienia. [J.M.] [r.g.]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 2 ust. 1art. 6 ust. 1art. 6 ust. 2art. 9 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy