I NSP 127/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-10-27

Skład orzekający: Mirosław Sadowski, Paweł Czubik, Adam Redzik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania sądowego powinna zostać odrzucona, jeśli pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość postępowania sądowego podlega odrzuceniu, jeżeli strona, reprezentowana przez pełnomocnika, nie uzupełniła wezwanych braków formalnych w wyznaczonym terminie. Sąd Najwyższy stosuje w takim przypadku odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące postępowania zażaleniowego, w tym art. 373 § 1 w zw. z art. 397 § 3 k.p.c.
Stan faktyczny
Spółka jawna w likwidacji wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia oryginału lub poświadczonego odpisu pełnomocnictwa. Pełnomocnik nie uzupełnił wskazanych braków w wyznaczonym terminie. W konsekwencji Sąd Najwyższy odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odrzucić skargę na przewlekłość postępowania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSP 127/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Czubik SSN Adam Redzik w sprawie ze skargi ''O." spółki jawnej w likwidacji z siedzibą w T. na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w (…) sygn. akt III AUa (…) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2020 roku postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE „O.” spółka jawna w likwidacji z siedzibą w T., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika – radcę prawnego wniosła o: 1. stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie pod sygnaturą III AUa (…), prowadzonej przez Sąd Apelacyjny w (…), III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych; 2. zasądzenie na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej kwoty 17.000 zł; 3) zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej kosztów postępowania skargowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych 2 skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu pełnomocnictwa (wraz z odpisem) uprawniającego ww. pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed Sądem Najwyższym – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm.; dalej: u.s.p.p.) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. Zgodnie z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozpoznawane są na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. 2019, poz. 1460 ze zm.; dalej: k.p.c.). W myśl art. 373 § 1 w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków zażalenia, do których usunięcia strona była wzywana, skutkuje jego odrzuceniem. Wobec nieuzupełnienia przez pełnomocnika skarżącej braków formalnych skargi, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. orzekł jak w sentencji postanowienia. 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 12 ust. 4art. 2 ust. 1art. 8 ust. 2art. 373 § 1art. 397 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy