I NSP 139/24

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2024-10-23

Skład orzekający: Grzegorz Żmij

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania, jeśli dotyczy ona zarówno sądu okręgowego, jak i sądu apelacyjnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania, jeśli dotyczy ona zarówno sądu okręgowego, jak i sądu apelacyjnego. Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość, w takim przypadku właściwy do rozpoznania skargi w całości jest sąd apelacyjny. Sąd Najwyższy jest właściwy jedynie do skarg dotyczących przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.
Stan faktyczny
A. K. wniosła do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania, wskazując sygnatury akt spraw toczących się przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie i Sądem Okręgowym w Krakowie. Sąd Najwyższy przekazał skargę do Sądu Apelacyjnego w Krakowie, pouczając o prawidłowym trybie jej składania. Sąd Apelacyjny wezwał skarżącą do sprecyzowania, czy domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i apelacyjnym, czy tylko przed sądem apelacyjnym. Skarżąca sprecyzowała, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed oboma sądami. Postępowanie w sprawie skargi na przewlekłość przed Sądem Apelacyjnym zostało zakończone.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Pełny tekst orzeczenia

I NSP 139/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij w sprawie z powództwa W. K. przeciwko A. K. o rozwód, na skutek skargi A. K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. I ACa 1572/24 (poprzednio I ACa 1711/23), na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 23 października 2024 r., umarza postępowanie. UZASADNIENIE W dniu 18 kwietnia 2024 r. (data stempla pocztowego) A. K. wniosła bezpośrednio do Sądu Najwyższego pismo zatytułowane „Skarga na przewlekłość postępowania” wskazując sygnaturę akt I ACa 1711/23, I ACz 515/24 a także sygnaturę XI C 169/19 Sądu Okręgowego w Krakowie, sprawy toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania. Oryginał skargi zarządzeniem z dnia 21 maja 2024 r. przekazano do Sądu Apelacyjnego w Krakowie celem nadania jej prawidłowego biegu, pouczając skarżącą, że skargę na przewlekłość składa się do sądu, przed którym toczy się postępowanie. Sąd Najwyższy na podstawie akt sprawy sygn. akt S 63/24 Sądu Apelacyjnego w Krakowie ustalił, że do Sądu Apelacyjnego w Krakowie Skarżąca również złożyła skargę, którą to skargą domaga się stwierdzenia przewlekłości, I NSP 139/24 2 wskazując tożsamą sygnaturę akt I ACa 1711/23, I ACz 515/24 Sądu Apelacyjnego w Krakowie (odpis k. 70-72). Sąd Apelacyjny postanowieniem z 11 czerwca 2024 r. zwolnił Skarżącą od opłaty sądowej i zarządzeniem wezwał Skarżącą do sprecyzowania skargi na przewlekłość, poprzez wskazanie, czy domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Okręgowym I Sądem Apelacyjnym, czy Sądem Apelacyjnym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (odpis k. 73). W odpowiedzi na to pismo Skarżąca pismem z 25 czerwca 2024 r. wskazała, że domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Okręgowym i Sądem Apelacyjnym w Krakowie. (odpis k.75). Postanowieniem wydanym w dniu 16 września 2024 r. sprawa skargi na przewlekłość przed Sądem Apelacyjnym i Sądem Okręgowym została zakończona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W artykule 4 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”) uregulowano kwestię właściwości rzeczowej Sądu Najwyższego i sądów powszechnych dotyczącej skargi. Sąd Najwyższy stwierdza, że ustawa o skardze na przewlekłość została skonstruowana w oparciu o jednoznaczną atrybucję właściwości dokonanej według hierarchicznej struktury sądownictwa, a nie rodzajów postępowań. Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki „[j]eżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym”. Jeżeli zaś skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym - właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny (art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość). Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania, jako normy o I NSP 139/24 3 charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19). Z dokonanej przez Sąd Najwyższy stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że wniesiona przez Skarżącą w sprawie skarga, co sama Skarżąca sprecyzowała pismem z 25 czerwca 2024 r, dotyczy stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Okręgowym i Sądem Apelacyjnym w Krakowie (odpis k.75). Sprawa ta została zakończona postanowieniem wydanym 16 września 2024 r. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie 355 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość. orzekł, jak sentencji sk r.g.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4 ust. 2art. 4 ust. 1art. 391 § 1 KPCart. 39821 KPCart. 397 § 3 KPCart. 8 ust. 2§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy